El cesureño, Xesús Manoel Abalo, en el frío corazón de la ciencia.

Xesús Manoel Abalo lleva cinco años y medio en Estocolmo. Es biólogo y en Suecia ha encontrado las oportunidades que Galicia no le brindaba.

Suecia es un país lejano. Nos queda más a mano cualquier rincón de América, es verdad, pero mentalmente nos queda a mucha más distancia. Y es que de Nueva York conocemos sus calles gracias al cine. De América Latina, su lengua, su música y su ritmo. Suecia nos la imaginamos como un país avanzado, organizado y frío. Y si le hacemos caso a Xesús Abalo, que lleva seis años viviendo allí, deberíamos llegar a la concllusión de que el país real es bastante similar al imaginado.
“Estoume asuequizando gradualmente”, dice este biólogo. ?l creció a las orillas del Ulla, en Pontecesures, y quizás por la proximidad del río y de los valeiros estudió biología y se doctoró con una tesis sobre el desarrollo nervioso central de la lamprea. Entonces, “sendo xa doutor en Bioloxía, a única opción para poder seguir en ciencia é saír fóra, para poder medrar como investigador nalgunha Universidade de Europa ou dos Estados Unidos”.
Xesús puso rumbo a Suecia. Concretamente a Estocolmo, donde tanto él como su mujer (también doctora en Biología) recalaron en primer lugar en el Instituto Karolinska. Luego, él cambió de destino y se incorporó a la Universidad de Uppsala. “Este mesmo ano conquerín financiamento da Academia das Ciencias sueca e dunha fundación privada para comezar o meu propio grupo de investigación en xaneiro de 2013, o que significa que espero quedar aquí por moito tempo”. Y es que en Suecia ha ido construyendo su vida, satisfecho con la “tranquilidade e a seguridade” que se respira en ese país nórdico. El país en el que nacieron sun dos hijos: Santi, de cuatro años, y Antía, de dos. “Os dous nados na mesma habitación do hospital Karolinka”, cuenta el orgulloso padre.
En Estocolmo, ser científico no convierte a nadie en extraterrestre. “Moitas veces pregúntanme en que traballo e respondo que son científico. Entón pregúntanme máis, a especialidade, e amosan interese, mesmo admiración. En Santiago pasoume unha vez que me preguntaron eu facía. A resposta foi “¿? ti cando pensas empezar a traballar?”

LA VOZ DE GALICIA, 13/10/12

Xavier Ron, candidato de AGE para as eleccións do 21 de outubro: “Se as cousas seguen así chegaremos ao intolerable”

Considera que o comercio de Santiago está a sufrir as consecuencias de políticas como a de restricións salariais.

Xavier Ron figura nunha lista inédita, e seguramente inimaxinable hai pouco. Cre que os cidadáns de a pé están maltratados pola política pero resalta que non todos os políticos son iguais. Desde Alternativa Galega de Esquerdas quere demostralo.

-Candidatos de Santiago por dúas formacións

-Si, si, é o bonito de esta coalición, intentar que se pluralizasen as organizacións que estamos dentro da coalición.

-¿Pode influír nesta área que estea Beiras en cabeza?

-Beiras ten unha bagaxe política impresionante. ? unha persoa activa e comprometida. ? impresionante escoitalo falar e velo tan comprometido. Para min é unha honra estar ao seu lado.

-¿Que leva a axenda de Alternativa sobre Santiago?

-Nós fixemos unhas liñas programáticas xerais para parar a desfeita xeral, unha desfeita que se manifesta tamén nas localidades. As medidas de desemprego son tamén para Santiago, propoñemos a paralización dos edificios do Gaiás e un modelo cultural participativo e beneficioso para a cidadanía que non pode levarse adiante por culpa do que traga a Cidade da Cultura. Todas as medidas xerais teñen a súa aplicación práctica en cada cidade: a soberanía alimentar, o cooperativismo, economía social… E é un programa a construír coa cidadanía a fin de obter propostas concretas. ? dicir, un programa que cobre vida.

-¿Como ve Alternativa o tema da capitalidade?

-Non queremos incidir nos aspectos que semellan localistas. Falamos de racionalizar o mapa universitario galego, a rede de aeroportos ou un servizo de ferrocarril público que articule Galicia. Queremos parar o desemprego, a pobreza, os desafiuzamentos, as perdas de salarios, o abandono do rural. Priorizar a sanidade a educación, os servizos sociais. Non nos centramos nunha localidade.

-¿Esas problemáticas teñen unha seria incidencia aquí?

-Si. Santiago pola súa composición universitaria e administrativa parécenos que ten un estatus de vida mellor, pero non é tan certo. O traballo no polígono do Tambre decrece, os propios funcionarios son atacados nos seus salarios e iso afecta negativamente no pequeno comercio. Estase incidindo negativamente na educación, nos profesionais,… Hai moitas podas e involucións de dereitos que afectan a esta comunidade e lle fai perder calidade de vida. A xente de a pé empeza a desconfiar da clase política polo maltrato que recibe, e nós dicimos que non todos os políticos son iguais.

-¿Esa degradación con que intensidade a palpa na sanidade?

-Aquí pecháronse quirófanos, hai graves carencias de persoal, grandes listas de espera. ? tremendo. Resulta terrible que alguén chegue dende a Costa da Morte para un tratamento oncolóxico e lle digan que non está activa a consulta. A xente é moi tranquila, pero se seguen as cousas así traspasarase a liña do tolerable e existirá conflitividade social. O servizo sanitario non é caro, pero o financiamento non é correcto. Son estratexias para encamiñar todo cara ao privado, porque é un caramelo. Para nós a sanidade pública é universal.

-¿Hai un esquecemento dos servizos na periferia rural?

-Si hai un esquecemento. Vemos casos como o de que o contrato dunha educadora social dependa dunha subvención, que unha persoa que queira desprazarse en autobús viva unha odisea, que os servizos sociais están desasistidos ou que non haxa iniciativas para fomentar emprego. Hai un bloqueo administrativo, unha ralentización e unha involución. A periferia está mal tratada.

-¿Non anda algo lento un proxecto como o da nova depuradora?

-Si, vai con moita lentitude. E mesmo se esqueceron as promesas de utilizar a mellor tecnoloxía posible (o sistema de membranas) ou de facer unha instalación más reducida. As cousas teñen que ser moito máis áxiles. As augas saen cara ao río Sar sen depurar, como eu mesmo teño comprobado, e a situación do río é terrible, intolerable.

Xosé Xavier Ron Fernández

Filólogo

Alternativa Galega de Esquerdas.

LA VOZ DE GALICIA, 13/10/12

Iberbanda colabora con Voz Natura y el Ferro Couselo para construir pozos en el Sahara.

El colegio Xesús Ferro Couselo de Valga lleva años colaborando en los programas medioambientales de Voz Natura, y este año, cuando la edición de esta iniciativa puesta en marcha por la fundación Santiago Rey Fernández-Latorre se fijó como motivo el agua, el centro valgués se embarcó en un ambicioso proyecto que supera con creces sus fronteras y que lleva por nombre Apoio á poboación refuxiada saharaui dos campamentos de Tinduf. En concreto, se dotará de un pozo de agua potable al campamento de Dajla, que es de donde proceden la mayor parte de los niños saharauis que en verano llegan a Valga. El proyecto, que tiene por objetivo mejorar la salud de la población de los campamentos, permitirá disponer de agua potable a unas 15.000 personas.

El centro lleva tiempo solicitando ayudas para tan ambicioso y generoso proyecto, y al margen de pequeñas colaboraciones, hoy recibirán un cheque de 500 euros que les dona la empresa Iberbanda, la más alta ayuda recibida hasta la fecha.

La firma, a través de su servicio YNGO Internet, cubre actualmente en Galicia 8.000 núcleos rurales, con un total de 450.000 habitantes. En estas zonas supera los 5.000 clientes. Emplea la tecnología sin hilos Wimax Móvil de banda licenciada, con unos servicios de Internet a precios competitivos y la posibilidad de ampliarlos a telefonía fija.

LA VOZ DE GALICIA, 11/10/12

O día 12 de outubro, festividade do Pilar en San Xulián.

-Pola mañá haberá pasarrúas a cargo do grupo de gaitas da A.C. Xarandeira de Pontecesures.
-Ás 12:00 horas terá lugar a Misa Solemne na Capela do Pilar de San Xulián con sermón oficiada polo párroco, Arturo Lores Santamaría, que será cantada polo coro SI VIS ME CANEDE de Santiago de Compostela.
-Ao remate procesión coa imaxe da Virxe do Pilar en San Xulián pola rúa do mesmo nome.
-De seguido, actuación do grupo folclórico da A.C. Xarandeira de Pontecesures,

O custo da misa solemne é afrontado pola familia Otero Vidal, mentres que o custo do coro é afrontado pola asociación de veciños de San Xulián que se encarga da organización dos actos.

Lémbrase que dende o día 3 de outubro e ata o propio 12 de outubro, hai todos os días misa e novena ás 19:30 horas na Capela do Pilar.

Un trabajador cae desde tres metros de altura en el colegio.

José Juan S.M., de 59 años de edad, sufrió ayer un accidente laboral en el colegio de Pontecesures, donde realizaba trabajos para el Concello, después de haber sido contratado a través de un plan de empleo de la Diputación Provincial.
El operario se disponía a acometer obras en la cubierta del cuarto de calderas del colegio CPI Pontecesures, en la calle Avelino Pousa Antelo. Alrededor de las 8:45 horas,a cuando subía por una escalera plegable, el hombre cayó al vacio desde una altura de 2,5 o 3 metros. Una ambulancia del 061 acudió a la zona y lo trasladó inicialmente al Complejo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) para recibir asistencia médica, si bien parece que después fue derivado a la clínica La Rosaleda, también en la ciudad compostelana.
José Juan S.M. sufre lesiones en dos vértebras como consecuencia de la caída y el posterior impacto contra el suelo.

DIARIO DE AROUSA, 02/10/12