El BNG vuelve a reclamar la implantación de las cercanías ferroviarias en Galicia.

El diputado del BNG en el Congreso, Néstor Rego.

El diputado del BNG en el Congreso, Néstor Rego. 

Néstor Rego también consideró «inadmisible» el cierre de la línea entre Santiago y Vilagarcía por las pasadas borrascas

El BNG ha vuelto a demandar este lunes la aceleración de la implantación del servicio de cercanías en Galicia; iniciativa que cuenta con el respaldo del Congreso de los Diputados desde el pasado año.

Así lo ha reclamado el diputado del BNG en el Congreso, Néstor Rego, que acompañado por el portavoz municipal del BNG en Teo, Eloi Devesa, y otros cargos institucionales y orgánicos de la comarca, ha denunciado la situación «insostible» del servicio ferroviario convencional en Galicia, destacando la suspensión del tráfico en parte del eje atlántico durante algunas jornadas de borrascas el pasado mes.

Para el BNG, estas incidencias evidencian la necesidad urgente de dotar a la Galicia de un verdadero servicio de tren de cercanías que vertebre el territorio, conecte las comarcas y ofrezca frecuencias suficientes y precios accesibles.

«O Goberno do Estado debe cumprir co acordado co BNG porque Galicia segue sen un servizo de tren de proximidade que permita reforzar as conexións entre cidades e vilas, reducir o uso do vehículo privado e avanzar cara un modelo de mobilidade sustentable», ha recordado el diputado.

Rego demandó un compromiso firme del Ejecutivo central para incrementar los servicios ferroviarios, recuperar y reforzar las frecuencias suprimidas en los últimos años y establecer un calendario concreto para la implantación del servicio de cercanías en Galicia.

En esta línea, el BNG registró la semana pasada una batería de iniciativas para exigir explicaciones por la supresión de los servicios ferroviarios en tramos del eje atlántico en varias ocasiones el mes pasado, una decisión que provocó graves perjuicios a las personas usuarias.

Rego ha tildado de «inadmisible» que a día de hoy aún se desconozcan las causas concretas del cierre y ha criticado que la única respuesta de Renfe y ADIF ante episodios de lluvias intensas sea la paralización de la línea, sin ofrecer alternativas fiables ni información clara a la ciudadanía.

En este sentido, el BNG exige la restitución inmediata de servicios suprimidos, junto con la puesta en marcha de un plan de mantenimiento exhaustivo de las infraestructuras ferroviarias y una revisión periódica de vías y taludes que permita garantizar la circulación también en condiciones meteorológicas adversas. «O que falla non é o tempo, é a falta de investimento e planificación», ha zanjado Rego.

La Voz de Galicia

La Bella Otero: diva del Moulin Rouge y mesalina para sus vecinos.

Convertida en pieza de museo, Agustina Carolina Otero Iglesias revive en Valga.

Agustina Carolina Otero Iglesias, conocida como la Bella Otero, conquistó el mundo con su talento sobre los escenarios
Agustina Carolina Otero Iglesias, conocida como la Bella Otero, conquistó el mundo con su talento sobre los escenarios.

Agustina Carolina Otero Iglesias es el nombre de una mujer que nació el 4 de noviembre de 1868 en el municipio de Valga. De familia humilde, jamás pasaría a la historia si no fuese por su carácter extrovertido y visionario y un hecho que marcaría su vida y su relación posterior con los hombres. El zapatero del pueblo, apodado ‘Conainas’, según cuentan cronistas, historiadores y se recoge en la memoria de sus vecinos, la violó brutalmente cuando apenas tenía once años de edad. La agresión fue de tal dimensión que le provocó la rotura de la pelvis y le produjo desgarros que la dejaron estéril.

Lejos de encontrar comprensión y amparo, la niña Agustina fue catalogada como la culpable de este episodio porque, según relata el director del museo dedicado a la Bella Otero en Valga, Santiago Chenlo, “era unha rapaza moi extrovertida, guapa e voluptuosa”, razón por la que la sociedad “culpouna a ela” y no solo eso, sino que “foi rexeitada polos veciños”, mientras el hombre que la mancilló vivió, aparentemente, sin quebraderos de conciencia y respetado por la comunidad.

Este es uno de los episodios que se cuentan en las visitas guiadas que se realizan al museo dedicado a ella porque “serve para abrir un debate social sobre como se trataba ás mulleres nunha época na que o estereotipo era que tiñan que ir recatadas porque do contrario corrían o risco de que lles pasara o mesmo que a ela”.

Diario de Arousa

𝐑𝐄𝐒𝐓𝐑𝐈𝐂𝐈Ó𝐍𝐒 AO 𝐓𝐑Á𝐅𝐈𝐂𝐎 POR 𝐎𝐁𝐑𝐀𝐒 𝐃𝐄 𝐀𝐃𝐈𝐅.

A vindeira semana, debido ás obras que está executando ADIF no tramo de vía ferrea que trascurre por Pontecesures, produciranse os seguintes cortes de tráfico:

𝐋𝐮𝐧𝐬 𝟐 𝐝𝐞 𝐦𝐚𝐫𝐳𝐨: 𝐜𝐨𝐫𝐭𝐞 ó 𝐭𝐫á𝐟𝐢𝐜𝐨 𝐝𝐨 𝐩𝐚𝐬𝐨 𝐚 𝐧𝐢𝐯𝐞𝐥 𝐝𝐞 𝐫ú𝐚 𝐒𝐚𝐧 𝐋𝐨𝐢𝐬, 𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐫𝐚𝐫𝐢𝐨 𝐝𝐞 𝟐𝟑:𝟎𝟎 𝐚 𝟎𝟔:𝟎𝟎 𝐡𝐨𝐫𝐚𝐬.

Os vehículos que circulen polo centro, terán que empregar a rúa Miguéns Parrado como saída e incorporación á N-550

𝐌𝐚𝐫𝐭𝐞𝐬 𝟑 𝐝𝐞 𝐦𝐚𝐫𝐳𝐨: 𝐜𝐨𝐫𝐭𝐞 ó 𝐭𝐫á𝐟𝐢𝐜𝐨 𝐝𝐨 𝐩𝐚𝐬𝐨 𝐚 𝐧𝐢𝐯𝐞𝐥 𝐝𝐨 𝐂𝐚𝐧𝐭𝐢𝐥𝐥𝐨 (𝐒𝐚𝐧 𝐗𝐮𝐥𝐢á𝐧), 𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐫𝐚𝐫𝐢𝐨 𝐝𝐞 𝟐𝟑:𝟎𝟎 𝐚 𝟎𝟔:𝟎𝟎 𝐡𝐨𝐫𝐚𝐬.

Os vehículos que transiten por rúa do Pilar, terán que sair por Pista Forneiras.

𝗠é𝗿𝗰𝗼𝗿𝗲𝘀 𝟰 𝗱𝗲 𝗺𝗮𝗿𝘇𝗼: 𝗰𝗼𝗿𝘁𝗲 ó 𝘁𝗿á𝗳𝗶𝗰𝗼 𝗱𝗼 𝗽𝗮𝘀𝗼 𝗮 𝗻𝗶𝘃𝗲𝗹 𝗱𝗼 𝗔𝗹𝗳𝗼𝗹í, 𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗿𝗮𝗿𝗶𝗼 𝗱𝗲 𝟮𝟯:𝟬𝟬 𝗮 𝟬𝟲:𝟬𝟬 𝗵𝗼𝗿𝗮𝘀.

CONCELLO DE PONTECESURES

Los populares de Pontecesures cargan contra el plan de vivienda del gobierno local.

El grupo de oposición propone incentivar la rehabilitación de viviendas

El grupo de oposición propone incentivar la rehabilitación de viviendas.

Tachan a la alcaldesa, Maite Tocino, de «mimar aos okupas»

El Partido Popular de Pontecesures rechaza el plan municipal para sacar a subasta pública las viviendas en estado ruinoso de la localidad. Para el grupo de oposición se trata de un atentado contra la propiedad privada y señalan que el gobierno local «dispón de ferramentas legais» suficientes para presionar a los propietarios a arreglar dichos inmuebles. «Pedímoslle á alcaldesa que abandone a súa deriva pseudoprogresista que só debilita aos pequenos propietarios e mima aos okupas», señalaba en un comunicado el portavoz popular, Manuel Vidal.

Desde el punto de vista de los populares, se puede recurrir a otros métodos para solucionar la situación, «como as ordes de execución, as multas coercitivas, a execución subsidiaria e incluso a expropiación por incumprimento», explican. Además, consideran «peligrosa» la solución planteada por la alcaldesa, Maite Tocino, «posto que baixo a etiqueta de suposta ‘palanca legal’ preténdese facer un experimento xurídico e ideolóxico que erosiona a seguridade xurídica de moita xente que, co seu esforzo ou o dos seus familiares, fixo unha casa».

El grupo de oposición propone alternativas en este sentido, como el desarrollo de programas de rehabilitación con posteriores alquileres tasados, la creación de una bolsa de vivienda con incentivos fiscales para que los dueños las pongan en el mercado, la coordinación con otras administraciones para el arreglo de casas y pisos en mal estado y la defensa de los pequeños propietarios frente al fenómeno de la okupación.

La Voz de Galicia

Fernando Cabeza: «Pontecesures era Cesures, pero había moita confusión coa Cesuras da Coruña»

O nome do concello xurdíu no momento da independencia de Valga explica o autor de «Toponimia de Padrón e Pontecesures»

Fernando Cabeza non quería facer a mili, pero non lle quedou outra: naqueles tempos era algo obrigado. Durante a súa estadía nos cuarteis, buscou un refuxio mental, a forma de «fuxir de alí sen atravesar os muros». E foi así como descubriu o mundo da toponimia. «Agora a xente está, por así dicilo, un tanto embrutecida. Pero na toponimia está todo concentrado: a historia, a lingua, o pasado…», comenta un home que ten escrito numerosos libros sobre os nomes que se lle dá aos territorios. O primeiro saliu ao prelo a comezos dos anos noventa do século pasado. O último acaba de publicarse; é unha obra sobre Pontecesures e Padrón.

—Por que se fixou nestas vilas?

—Eu son un home moi sentimental. Meu pai era profesor de instituto e vivimos en moitos sitios, así que teño vínculos con moitas localidades galegas. Nacín na Estrada, vivín en Ribeira, casei en Carballo… E meu pai era de Pontecesures, con moita familia en Padrón, de aí que agora lle adicase este libro a estas localidades.

—Gústalle indagar na orixe dos nomes. Por que Pontecesures se chama así?

—Todos os topónimos son, orixinariamente, transparentes, porque se formaron con palabras que usaba a xente. Pero moitos se foron facendo opacos co paso do tempo. Eu o topónimo de Pontecesures xa o estudara nos anos noventa. Hai varias explicacións sobre a súa orixe que estaban moi estendidas pero que son erróneas. Unha dicía que viña de «Ponte do César»; outros, que viña de que na ponte se facían censos dalgún tipo.

—E logo, de onde ven o de Pontecesures?

—Cesures é un topónimo que describe o lugar, a forma do chan. Neste caso, fala dun corte, dunha cesura no terreo que é ben visible se entras na vila pola ponte. Iso polo que corresponde a Cesures. Pontecesures é, digamos, un invento do ano 1925, cando a burguesía que reside na vila impulsa a independencia de Valga. Ata entón, chamábase Ponte Cesures a parte de Padrón que está do outro lado da ponte, o que hoxe se chama xustamente así, A Ponte.

—E por que se produciu ese cambio?

—Parece ser que unha das razóns e porque, daquela, chegaban moitas cartas á vila que tiñan como destino a Cesuras da Coruña. E probablemente pasase o mesmo ao revés. Cambiarlle o nome era unha cuestión de utilidade. Naqueles tempos tamén se cambiou o nome da parroquia de San Xulián de Requeixo, que pasou a ser San Xulián de Pontecesures, pero penso que ese cambio vaise reverter no próximo Nomenclator que está a preparar a Xunta para devolvelo ás súas orixes. San Xulián de Requeixo é a aldea na que naceu a vila, e de feito Requeixo é un nome que fai referencia á «cortadura» da que falabamos antes.

—E que quere dicir?

—Requeixo é o territorio que remata unha chaira. En realidade, no territorio de Pontecesures, desa cortadura no terreo, temos topónimos que o van explicando. É dicir, na parte máis alta da vila está O Castro, logo está Infesta —que ven sendo un lugar alto— e abaixo, Requeixo. Os nomes fan o percorrido completo da cesura.

—E no mapa de Pontecesures hai algún outro nome que lle teña chamado a atención?

—O de Porto, que primeiro foi Monte de Porto e despois Porto de Arriba e Porto de Abaixo. Nos anos sesenta do século pasado, descubríronse trabes de madeira que en teoría formaban parte do peirao vello. O Porto debía de ser o porto exterior —o interior estaba en Padrón—, e ao seu redor creouse unha aldea na que, arredor do ano 1.700 había máis mariñeiros que o de Ribeira.

La Voz de Galicia