Reclaman en el acto de Padrón un sarcófago digno para Cabanillas en Bonaval.

cp20f03038051_131229.jpg

Durante el homenaje a los 50 años de la coronación de Cabanillas en Padrón se pasaron imágenes del 58.

20a_131339.jpg

Aurora Vidal, nieta de Cabanillas depositando una corona.

20b_131340.jpg

Dos poetas durante el acto.

El académico Francisco Fernández pide a Terra de Iria y Redes Escarlata que realicen una colecta popular para este fin ·· La nieta del Poeta de la Raza recuerda emocionada cincuenta años después la coronación de su abuelo

Más de doscientas personas se dieron cita en el auditorio padronés para asistir al acto conmemorativo de los cincuenta años de la coronación poética de Ramón Cabanillas en el Espolón de Padrón. Un acto, el de 1958, simbólico y profundamente reivindicativo de la lengua y cultura gallegas envuelto en la pantomima de unas fiestas de Pascua con gran trasfondo social, según recalcó el conductor del homenaje celebrado el pasado sábado por la noche, el escritor Anxo Angueira.

Y es que para los nuevos poetas gallegos y los defensores de la cultura de este país, que Cabanillas, ya en la fase final de su vida, se prestase a la coronación simbólica cuando huía de homenajes a su persona, y que fuese a Padrón a ensalzar “o idioma e a bandeira de Galicia, e que naquel acto, celebrado ao amparo da estatua de Rosalía e ante as autoridades franquistas, Otero Pedrayo improvisase un discurso en galego de media hora só interrumpido polos aplausos do público, cando nos actos públicos estaba prohibido falar galego, ou que Aquilino Iglesias recitase tamén na lingua de Breogán un poema é un feito histórico”, dijo.

Con la conmemoración del 50 aniversario de la coronación del Poeta de la Raza, los poetas de Terra de Iria, Redes Escarlata y Cambados también quisieron tener un especial recuerdo para los hombres que hicieron posible el acto del 9 de abril 1958 en Padrón: Camilo Agrasar, Octavio Sanmartín o Borobó, entre otros, así como ensalzar “a unha vila, a de Rosalía de Castro, que soubo ter memoria da súa mellor estirpe e fixo que o idioma e a bandeira de Galicia ondeasen nos anos máis escuros do franquismo”.

La nieta de Cabanillas, Aurora Vidal, recordó emocionada el acto de 1958. Ella estaba presente y contaba con 23 años. “El desfíxose enseguida da coroa de loureiro que lle puxo A Morena. Foi a súa personalidade de poeta o que lle axudou a superar barreiras. Gracias en nome da familia Cabanillas por esta homenaxe e por traernos vivenzas persoais máis aló da súa figura literaria”.

Por su parte, el académico Francisco Fernández Rei fue el encargado de hacer una semblaza de Cabanillas y señaló que si el poeta se prestó a la coronación simbólica de Padrón era porque el acto encerraba “a defensa e reivindicación da cultura galega, á que el adicara toda a súa vida”.

Fernández sugirió a los poetas de Terra de Iria, Redes Escarlata y los de Cambados que inicien una colecta popular para que “no Panteón dos Galegos Ilustres, onde están as cinzas de Cabanillas, deixe de haber galegos ilustres de primeira categoría e de segunda”. En este sentido pidió que dicha recaudación vaya destinada a que cuando se cumplan 50 años de la muerte del poeta (el 9 de noviembre de 2009) sus restos puedan descansar “nun sartego digno en Bonaval, un sartego de pedra do Salnés, rústico, franciscano e sinxelo”, y que en él puedan leerse estos versos: Quero na losa de pedra esta palabra que ten lus, galego; que ten as, poeta.

LA CONSIGNA “Terra, a nosa” en la voz en off de Pedrayo

Los poetas de Terra de Iria, Redes Escarlata y de Cambados lograron recuperar para el acto el discurso íntegro de Otero Pedrayo, gracias a la labor de documentación hecha hace años por Camilo Agrasar. Si bien la calidad de la audición no era muy buena. Mientras resonaba el discurso de Otero Pedrayo fueron pasando imágenes de la coronación y artículos de prensa de la época, muchos publicados por este diario hace 50 años, y se revivió con gran emoción la exaltación del alma gallega realizada por Otero y su exclamación final. “¡Terra, a nosa!”.

Por el escenario también pasó el poeta local Xosé García Lapido, quien en 1958 se encontraba presente en el Espolón con apenas 10 años. Lapido recordó emocionado aquella fecha. “Na retina quedoume gravada a figura daquel home calvo e gafas escuras que falaba galego nun acto público cheo de xente e as bágoas da rapaciña que estaba ao meu carón. Non souben ata anos despois que eu estivera nun dos actos máis importantes da cultura galega” .
DATOS Ausencias

Xosé Luis Méndez Ferrín no pudo asistir al homenaje de Padrón y excusó su ausencia. El escritor sí acudió en 1958 al paseo del Espolón. Entonces era apenas un joven pero ya con grandes inquietudes literarias. La historia, salvando paralelismos, se repitió. En 1958 Otero Pedrayo improvisó su discurso porque el orador previsto, el catedrático Santiago Montero Díaz, no pudo acudir. En 2008, tomaría el relevo de Méndez Ferrín por las mismas circunstancias, el escritor de Dodro Anxo Angueira.

El himno de Laxe

Tras depositar Aurora Vidal y una joven las coronas de laureles ante la estatua de Rosalía, el himno gallego sonó en la gaita de Laxe Martiñán.

Horizonte literario

El homenaje a los 50 años de la coronación poética de Cabanillas también fue, como entonces, una exaltación de la poesía gallega. Alrededor de una veintena de nuevos y consagrados poetas leyeron versos propios, así como de Rosalía y de Cabanillas .

EL CORREO GALLEGO, 14/04/08

Vecinos de la comarca participan en una jornada de esparcimiento en Meaño.

53_130377_g.jpg

Carlos y Santiago de Grúas Estación

50_130374_g.jpg

Salvador Forján y Carlos Mene

54_130378_g.jpg

Arturo Reboyras.

Un grupo de amigos de A Coruña, Santiago, Vigo, Padrón, Rois y Las Palmas se reunieron para celebrar unas jornadas de esparcimiento rural en una aldea del concello pontevedrés de Meaño. Allí realizaron todo tipo de actividades, especialmente las más pequeñas, que pudieron cuidar de primera persona a las gallinas, dar de comer a las vacas, acariciar a un ternero recién nacido, etc., etc. Las madres, por su parte, participaron en animadas charlas y fueron ellos los que, por unas jornadas se encargaron de la compra, la cocina, la limpieza y el resto de labores del hogar. Todos aprovecharon para degustar los productos de la zona.

“Vida Social Gallega”. EL CORREO GALLEGO, 13/04/08

Nota do BNG de Pontecesures sobre a Festa da Lamprea e a Feira do Automóbil.

O BNG quer manifestar acerca da XIII Festa da lamprea e da II Feira do automóvil de ocasión o seguinte.

1º. As nosas felicitacións aos organizadores da II feira do automóvil de ocasión (Asociación ??Mirándolle o Dentes?) polo traballo ben realizado e polo gran éxito conquerido, promocionando o nome de Pontecesures por toda Galiza e o estado español. ?xito que levou a unha grande asistencia de visitantes ao noso pobo.

2º Ao parecer do BNG a festa da lamprea convertíuse na cuchipanda do Partido Popular (pagada por todos os vecinos) encabezado pola alcaldesa Maribel Castro e o concelleiro liberado Rafael Randulfe. Dase a circuntancia que dous da equipa de governo (concelleiros non adscritos Sabariz e Alfonso Diz) non asisten a este importante evento, ni aos actos protocolarios nin á propia degustación. As súas razón terán.

Os feitos son os seguintes:

-multitude de invitacións (máis que nunca). A alcadesa, a maiores do seu marido, ??levou? a xenros, fillos, irmáns, cuñados a comer gratis á carpa xunto coas autoridades invitadas. Non se quedou atrás o Sr . Randulfe, pois levou a ex-ediles do Partido Popular, a menbros da súa lista electoral e a simpatizantes do seu partido, incluso se deu a paradoxa de que un membro da súa lista estaba a vender tickets da lamprea, cando esa persona non é traballadora do concello.

-desconsideración grave cos invitados e autoridades que non eran da súa ??cor política? tratándoos como relleno, e limitándose tanto Maribel Castro como Rafael Randulfe a ??ir detrás? do Presidente da Deputación.

O BNG estos feitos tíldaos de lamentabeis, recordándolle que máis que a festa da lamprea parecía a romería do Monte do Faro. Nas 8 edicións precedentes isto xamáis ocurreu.

Ao noso entender esta festa debería ser a festa de todos os veciños, sen cor político, promocionando un producto tan típico na nosa bisbarra como a lamprea.

Pontecesures, 12 de abril de 2008

A ORIXE DAS FEIRAS DO AUTOM?BIL DE OCASI?N DE PONTECESURES

Aproveitando que hoxe domingo celébrase a ??II Feira do Automóbil Antigo? en Pontecesures, vou tentar relatar a xénese dun dos feitos máis sobranceiros que tiveron lugar na comarca do Ullán durante o século XX, e que estaria relacionado cun acontecemento comercial que non tería precedentes en toda España : As Feiras do Automóbil de Ocasión de Pontecesures. Aínda que xa houbera experiencias anteriores, no eido das exposicións do mundo da automoción, en Madrid, no anos 1907 e 1923, e tamén en Barcelona cos importantes salóns do automóbil, celebrados en 1913, 1919, 1922, 1924 e 1925, sería pois a Feira celebrada en Pontecesures, no ano 1925, a primeira na súa modalidade que tería lugar en España, xa que as celebradas nesas dúas grandes cidades, tratábanse dunha mostra de vehículos novos, que non tiñan coma fin principal a súa venda nos seus recintos feirais. Ademais, nestas exposicións, non habería unha mostra de vehículos usados.Polo tanto en Pontecesures, por primeira vez, combinarianse a venda de vehículos novos cos usados, ou sexa os de ocasión. Sería pois, unha feira en estado puro. No xeito podía compararse a venda dos automóbiles de ocasión con calquer tipo de feira de gando, e sería máis ou menos como logo a retrataría, cos seus debuxos humorísticos, o ilustre rianxeiro Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

A idea de levar a cabo a feira do automóbil en Pontecesures, segundo me contou Raimundo García Domínguez ??Borobó?, hai que buscala na feira cabalar da Pascúa de Padrón de 1924, cando os futuros promotores da Feira do Automóbil, o empresario vigués asentado en Cesures Don Eugenio Escuredo Lastra e o médico cesureño Don Victor García García-Lozano visitaban tan importante feira gandeira. Na feira da Pascúa, daquel ano, viran que houbera un descenso do número de cabezas de gando, e que no medio dos animais había alguén que tentaba vender o seu automóbil de segunda man. Ante aquela imaxe, os dous decataronse que os tempos comezaban a mudar sen remedio, e que a forraxe para os animais estaba dando paso a gasolina para os motores. Alí, os dous empezaronse a preguntar que coma xa Padrón tiña unha feira de cabalos, en Pontecesures deberíase facerse unha feira de automóbiles.De camiño a Cesures, – según contaba ??Borobó?, que daquela tiña oito anos de idade, é que fora testemuña directa da xestación daquela idea, xa que fora aquela Pascúa, levado polo seu pai Victor García -, os dous amigos seguiron falando da posibilidade de levar a cabo tan boa ocorrencia. ? chegar a Cesures, comentaronlle ós seus amigos, que soían reunirse de tertulía no restaurante ??Casa Castaño?, a idea de facer unha feira do automóbil en Pontecesures. ? contarlles isto, e crendo nas verdadeiras posibilidades de éxito, pronto se encherían de ánimos e ilusión para poder realizar semellante proxecto. Sen embargo, para tomar esta decisión, pesaría moito o gran coñecemento que estas persoas posuían no mundo dos negocios, xa que na súa maioria, os futuros membros dos primeiros comités organizadores da Feira, posuían negocios de gran importancia, uns relacionados coa madeira, outros cos transportes fluviais, importación de coloniais, exportación, curtidos, cerámica, tecidos, etc.

Outro factor que incidiría na realización desta Feira, foi o contexto económico de gran crecemento que se viviu nos tempos da dictadura de Miguel Primo de Rivera, enmarcado dentro do contexto de auxe econónico a nivel mundial, sobretodo dos Estados Unidos, país que se encargou de exportar o seus productos, principalmente os automóbiles e camións, a gran parte dos rincóns do Planeta. O aumento do parque automobilistico español e galego, iniciado con relativa importancia dende principios dos anos 20, provocaría que habería xente que xa estaría ??aburrida? do seu vehículo e precisaba desfacerse del para mercar outro, a pesar de que era un artigo ó alcance dos mellores petos.Polo que outras persoas, que terían ??menos cartos?, tamén precisarían dun vehículo, pero a un prezo rebaixado ó ser usado. Este detalle podería ser unha necesidade que os futuros organizadores da Feira do Automóbil de Ocasión foron quen de ver.

En marzo de 1925, cos preparativos da Feira xa en marcha, Eugenio Escuredo Lastra na compaña do seu socio e amigo, na fábrica de ladrillos de Campaña, Salvador Sierra Trasande, deciden facer unha viaxe á Feira de Mostras da Primavera que tiña lugar en Leipzig.Esta cidade alemana celebraba a feira industrial máis importante do Mundo, onde facilmente podianse superar en 12.000 as firmas comercias alí expostas. O propósito desta visita era o de coñecer coma se organizaba un evento destas características, recollendo, deste xeito, experiencias que podían ser aplicables para a feira de Cesures. Como se pode comprobar, os organizadores apostaban forte por levar a bo fin a súa idea, aprendendo, para iso, da mellor feira do Mundo, e non conformandose con facer calquer cousa.

Despois das impresións recollidas en Leipzig, as ideas paracen xa máis claras e serias. Nos meses de abril e maio, ponse en marcha unha importante laboura organizativa.Comezan os contactos coas casas comerciais relacionadas coa automoción, aínda que tamén o farían con outras que nada tiñan que ver con este sector. Os xornais olívicos ??Faro de Vigo?, ?El Pueblo Gallego? e ??Galicia?, nos meses previos á Feira, comezan a darlle protagonismo, nas súas columnas, ós preparativos dos cesureños empeñados en realizar un feito de tanta transcendencia.

O cartel anunciador da Feira encargaouselle ó pintor cesureño Carlos Maside.Neste cartel aparecía o deus Mercurio empregando un automóbil a xeito de patíns.Tamén é digno de mención o óleo realizado pola pintora cesureña de orixe avulense, Oria Moreno. Esta pintura que representaba a un rapaz pintando nunha parede a publicidade da Feira, foi exposto no escaparate do comercio vigués ??Camisería Inglesa?, durante os días que durou a feira cesureña.

Para a organización da Feira, constitúese un Comité conformado polos seguintes membros :

* Presidente de Honra do Comité : José Rodríguez Villamil, Gobernador Civil de Pontevedra
* Vicepresidente de honra do Comité : Daniel de la Sota, Presidente da Deputación Provincial de Pontevedra.
* Presidente do Comité : José Novo Núñez
* Vocais : Victor García García-Lozano, Ramón Diéguez Carlés, Eugenio Escuredo Lastra, José Sierra Martínez, Salvador Sierra Trasande, Luciano García García-Lozano, Bernardo Cordero Martínez, Casto Plasencia, Daniel Roa, Francisco García Lozano, Jesús Cabeza Sierra, José Moltó, José Varela, Herminio López Pérez, Baldomero Carlés Romero, Luis Dieguez Carlés, Manuel Fajardo Silva e Ramón Piñeiro Eiriz.

Este Comité Organizador, puso anuncios na prensa co fin de atraer a todas aquelas persoas interesadas en vender os seus vehículos usados no futuro certame. En principio a Feira tiña unha única data para a súa celebración, que era o 28 de xuño de 1925, pero debido as peticións das casas expositoras, decidíuse prologalo evento ata o 29 de xuño, festividade de San Pedro.
Por fin, o domingo 28 de xuño de 1925, o Gobernador Civil de Pontevedra, inagura no peirao portuario de Pontecesures, a “FERIA DEL AUTOM?VIL DE OCASI?N”. O recinto feiral ocupaba unha superfície de 15.000 metros cadrados, e armouse un stand cuberto de 115 metros de longo, divido en compartimentos de 5 metros de fronte.

Sen entrar en moitos detalles sobre o desenvolvemento da feira, que deixaremos para outra ocasión, a xeito de resumo, podemos dicir que as casas comerciais presentes nesta primeira edición, chegaron as 49, das cales 15 representaban a casas fabricantes de automóbiles e camións, pertencendo o resto a empresas afíns ó sector ou adicadas ós variados sectores da industria e o comercio en xeral.

A Feira clausurase o 29 de xuño, sendo visitada por máis de 10.000 persoas, que puideron ollar, seguramente, algo que non viran na súa vida ata aquel entón.Unha grandiosa concentración de vehículos, que sumaban a cantidade de 598, dos cales, 348 eran de ocasión, 70 eran novos e 180 non estaban inscribidos na Feira. O valor aproximado do total dos artígos alí expostos era duns 5 millóns de pesetas daquel entón.O volume total das vendas de tódolos artigos cifrouse nas 418.000 pesetas.

? ano seguinte, voltase a repetir a experiencia, pero moito máis ó grande.Logo seguirianlle as feiras celebradas nos anos 1950 e 1954, pero eso é materia para outros artigos ou máis ben para un novo libro que se está a preparar, dende xa fai moitos anos, que ofreza un novo enfoque e novos datos sobre tan importante acontecemento.So queda agardar pola celebración da V Feira do Automóbil de Ocasión e Exposición Industrial, coma lembraba o noso ilustre e admirado veciño ??Borobó?, no ano 1997, ó ser nomeado Fillo Predilecto de Pontecesures : ??A tan avanzada vila da Feira do Automóbil, exemplo do esforzo dunha gran xeración de cesureños. Símbolo dun tempo que soio pode conmemorarse diñamente celebrando, daquí ao século XXI outra nova Feira do Automóbil, a quinta, da que xa se fala e que meus vellos ollos confían inda en ver?.

Publicado por un fulano de Redondo, no Diario de Arousa, o domingo 6 de abril

Un evento en Pontecesures que fue sobre ruedas.

La II Feira do Automóbil celebrada en Pontecesures el pasado domingo, coincidiendo con la exaltación de la lamprea, supo estar a la altura y pasó el examen con muy buena nota. tanto los organizadores como el propio concello se muestran satisfechos, de ahí que todo indique que el año que viene el certamen será todavía más importante, y si cabe más concurrido.
Todo marchó sobre ruedas, dándose cita decenas de vehículos antiguos y/o clásicos que hicieron las delicias del público presente, y sobre todo de los colecionistas.
Coches, camiones, autobuses e incluso algún que otro sidecar, pero todos ellos antiguos de verdad, dejaron pasmados a muchos, sobre todo por la edad que tienen y el buen estado de conservación que presentan.
Los vehículos de firmas locales como Coloniales Chenlo y Gaseosas Zabala, el primer camión e bomberos que tuvo Santiago, en el año 1912, autobuses de la empresa pontevedresa Cuiña e incluso una moto con sidecar y ametralladora, de la Segunda Guerra Mundial, fueron algunas de las joyas automovilísticas y museísticas que se dieron cita en la villa, para mayor esplendor de su lamprea.

FARO DE VIGO, 09/04/08

Pontecesures triplicó su población el día de la lamprea.

Pontecesures registró un lleno total este domingo, coincidiendo con la Festa da Lamprea y la Feira do Automóbil Antigo. Fueron más de ocho mil personas las que participaron en la jornada festiva, todo un éxito para un pueblo de apenas 3.000 habitantes

Que la lamprea se agotase a una velocidad inusual ya es indicativo del éxito de la decimotercera edición de la Festa da Lamprea do río Ulla, celebrada en Pontecesures el domingo junto con la II Feira do Automóbil Antigo. Pero también las cifras ratifican los buenos resultados de ambos eventos ya que fueron miles los visitantes que, a lo largo de toda la jornada, se acercaron al municipio cesureño, ya fuera para homenajear a su paladar con el exquisito sabor de la ??dama del Ulla? o para contemplar los casi quinientos vehículos antiguos que se congregaron en la zona portuaria y entre los que había auténticas ??joyas? de coleccionista.
Fueron más de ocho mil, según las cifras ofrecidas por el gobierno local, las personas que participaron en los diversos actos. ??Fue un constante ir y venir de gente?, comenta la alcaldesa, Maribel Castro, que se muestra muy satisfecha con el devenir de la fiesta. Por ejemplo, aportó como dato que ??muchos conductores tuvieron que estacionar sus coches en Campaña (Valga)? ante la imposibilidad de hacerlo en las calles cesureñas, que estaban repletas.

Los pinchos > El stand dispuesto en la zona portuaria dispensó alrededor de 600 tíckets de raciones de lamprea, y otros 300 de tapas ­aunque el recuento es todavía estimativo y no está cerrado­, lo que supone unos 8.000 euros de recaudación. La modalidad de los pinchos, introducida este año, fue una de las más aceptadas por el público y fueron muchos los que, gracias a las tapas, descubrieron por vez primera a qué sabe la lamprea. El resto de raciones, hasta agotar las mil, fueron degustadas por las autoridades, los miembros de la organización de la celebración gastronómica y de la Feira do Automóbil y otros invitados.

Con este balance, la XIII Festa da Lamprea se convirtió en una de las ediciones más exitosas, ya que, en años anteriores, solían venderse entre 300 y 400 tíckets. En el propio Concello reconocen que no se esperaban tal aceptación por parte del público. La alcaldesa apunta que fueron varios los factores que contribuyeron a la masiva presencia de gente, especialmente el gran atractivo que supuso la Feira do Automóbil, ya que contribuyó a que la cifra de visitantes fuese también alta por la tarde y no sólo se quedasen a la degustación. La climatología también acompañó, así como la buena organización, motivo por el que Maribel Castro agradece el trabajo realizado por los colaboradores, la Policía, Protección Civil y el personal del Concello.

La mandataria confirmó ayer que el gobierno local retomará las gestiones con la Xunta para tratar de conseguir para la fiesta la declaración de Interese Turístico de Galicia, cosa que ya se intentara hace unos años. Castro indica que ??vamos a solicitarlo de nuevo? y a informarse sobre los requisitos que se necesitan para poder lograr este reconocimiento.

DIARIO DE AROUSA, 08/04/08