Herido en una pierna un niño que fue atropellado en Pontecesures.

Un niño que disfrutaba ayer del show de los payasos que se celebró en Pontecesures resultó herido en una pierna tras ser víctima de un atropello.
El suceso ocurrió sobre las cuatro y media de la tarde en la zona portuaria, donde estaban instaladas las atracciones. El menor cruzaba una calle, al parecer, con demasiada prisa y sin mirar a los dos lados para asegurarse de que no venía ningún coche. Pero sí que se acercaba un vehículo que, aunque trató de esquivar al niño, según testigos presenciales, no pudo hacerlo y lo atropelló.
Hasta el lugar del suceso se trasladaron los servicios de emergencias y una patrulla de la Guardia Civil de Tráfico. Aunque al parecer el menor, que tiene 8 años y es vecino de Dodro, no resultó herido de gravedad, sí sufrió daños en una pierna, que pudo haberse roto.

LA VOZ DE GALICIA, 17/05/11

Un neno de oito anos sofre feridas nunha perna tras ser atropelado por un coche en Eugenio Escuredo.

Un neno de oito anos de idade resultou ferido nun atropelo que tivo lugar na tarde de onte na zona do peirao de Pontecesures, nas inmediacións do lugar no que se estaba a celebrar unha festa infantil neses intres. O atropelo produciuse arredor das catro e media da tarde na rúa Eugenio Escuredo, á altura da curva do Telleiro.
O rapaz, que non estaba acompañado polos seus pais, senón por un amigo, cruzou a estrada dende a marxe máis próxima ao río cara a zona na que estaban instalados os xogos e inchables da festa infantil. Antes de atravesar a calzada mirou cara o lado dereito para comprobar si se achegaban vehículos pero, ao parecer, non mirou á esquerda, segundo explicou máis tarde a Policía Local de Pontecesures. Era precisamente pola esquerda por onde se achegaba o coche que finalmente atropelou ao neno, que reside no municipio de Dodro.

O condutor, veciño de Pontecesures, tentou evitar o accidente e realizou unha manobra evasiva en canto se percatou da presenza do peón na calzada, pero non foi quen de evitar o atropelo. Bateu co corpo do neno á altura do espello retrovisor dereito e o menor saiu rebotado a consecuencia do impacto. O rapaz sufriu feridas nunha perna, que posiblemente tiña rota, e foi trasladado nunha ambulancia asistencial ao Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela.

DIARIO DE AROUSA, 17/05/11

O PSOE de Valga confía en dar a batalla ao PP nas urnas a pesar ??do medo, as mentiras e o abuso de poder?.

Mª Xosé Caride, aplaudida trala súa intervención.

O PSOE de Valga cre que no municipio é necesaria unha ??rexeneración democrática? para poñer fin ??ao medo, mentiras, abuso de poder, vinganza e caciquismo?, características que, segundo a deputada autonómica Carmen Cajide, definen ao actual goberno local do PP, ao que acusou de ??ameazar? á candidata socialista á Alcaldía, Carmen Coto, nun Pleno no que, afirmou, ??Maneiro díxolle que a ía denunciar por dicir a verdade?. Ademais, a propia cabeza de cartel refireuse a outro episodio de supostas presións a outro membro da súa candidatura, Adonis Loureiro, o máis mozo da lista socialista. ??Pideu licenza para rehabilitar unha vivenda e recibeu unha mensaxe do equipo de Maneiro na que lle din que, por un lado lle pide favores ao Concello e, por outro, está cos da oposición?, relatou Coto Lois, que incidiu en que ??o alcalde non está para facer favores?, senón que ten que respectar ??os dereitos? dos veciños e atender as súas necesidades. Carmen Coto pideu a Bello Maneiro ??que sexa valente e se meta comigo. Que deixe a Adonis en paz e non sexa un covarde?.
A alcaldable pideu aos veciños que ??reflexionedes? e que teñan en conta que hai alternativa: ??un equipo con gañas, preparado e con capacidade de traballo?. A ??rexeneración democrática?, engadiu Carmen Cajide, ??debe vir da man dos propios veciños. Non teñades medo e dádelle un xiro a este concello?. Ademais de Cajide, outra parlamentaria autonómica acudiu á Casa de Cultura de Valga para respaldar a candidatura socialista, a exconselleira de Política Territorial María Xosé Caride. ??En Valga leva moitos anos gobernando a mesma persoa. Hai que dar paso a xente nova, con novos proxectos e que escoite a todo o mundo?. En palabras de Caride, Carmen Coto ??é unha nova esperanza nun concello que necesita que se abran as fiestras e que entre aire fresco?.

A exconselleira lembrou que foi na súa etapa ao fronte de Política Territorial cando se proxectou a mellora da recta de Campaña e comezaron a pagarse as expropiacións aos veciños afectados logo de chegar a un acordo con eles. Xabier Carballo, número 2 da candidatura do PSOE e portavoz da plataforma de afectados, reiterou que moitos seguen aínda sen cobrar, mentras que a outros a Xunta lles reclama agora a devolución dos cartos. Culpa disto directamente ao alcalde: ??o que lle fixo aos veciños do Forno e Campaña é un indicador de que non ten escrúpulos?. Carballo falou tamén sobre a riqueza forestal de Valga e as oportunidades que ofrece. Sen embargo, o sector ??está totalmente abandonado porque este home ­en referencia a Bello Maneiro­ manipulou as comunidades de montes. Quedáballe unha e este ano acabou con ela?.

En canto ao proxecto de futuro que o PSOE ten para o municipio, Carmen Coto afirmou que ??Valga non necesita máis mausoleos, polo que ??o noso programa é realista e busca mellorar a calidade de vida dos veciños, con especial incidencia na infancia e a terceira idade?. Aludiu a iniciativas como unha mellor prestación do servizo de axuda no fogar coa contratación de mulleres en paro para ??permitir que as persoas que están soas leven unha vida digna?. En canto á infancia e á formación dos mozos, propón utilizar as casas de cultura para impartir clases particulares gratuítas, para o que o Concello, explica, podería recurrir á contratación de mestres en paro ou estudantes. Parte da súa intervención centrouse na necesidade de mellorar as estradas do municipio, como a que conduce á igrexa de San Miguel. ??A ampliación é necesaria, pero a xente ten dereito a que se lle pague o que valen os seus terreos. Non se pode presionar aos veciños para que cedan gratis?, aseverou. As súas críticas referíronse tamén ás adxudicacións de obras ??sempre á mesma compañía? e á construción do tanatorio, que ??crea conflito coas empresas funerarias porque non respecta as leis da competencia. Como non se resolva o problema, pode acarrear importantes sancións económicas ao Concello?, advertiu. De feito, empresarios do sector xa anunciaron a súa intención de mobilizarse en protesta pola situación.

DIARIO DE AROUSA, 17/05/11

O BNG de Catoira reivindica o mantemento do tren.

Nando Casal, candidato do BNG de Catoira.

Para favorecer que os mozos poidan desprazarse ás cidades nas que estudian, Nando Casal cree fundamental que se mateña a actual liña ferroviaria. ??Nun momento de crise económica e ecolóxica como o que vivimos é primordial potenciar o transporte colectivo e, no noso caso, a liña de cercanías?, explica Casal. Os nacionalistas agardan que a transferencia do servizo á Xunta que anunciou o Ministerio de Fomento se realice con garantías suficientes e coa partida presupostaria para o correcto funcionamento do tren.

DIARIO DE AROUSA, 17/05/11

Los de Padrón son de Herbón, no de Almería.

Como en su día no se supo defender el nombre de la villa coruñesa, ahora se les da el del lugar donde los padres franciscanos comenzaron a cultivarlos

Aunque en su lenguaje cotidiano los considere una cosa sin demasiada importancia, la verdad es que el consumidor español aprecia mucho los pimientos; una cosa es que diga “no vale un pimiento” o, jugando al mus, amenace “a la mano, con un pimiento”, y otra muy distinta es que no le gusten en el plato.

Verdes, si tocan verdes, y rojos, si de eso se trata. Ahora hay más variedades, de más colores, muy bonitos ellos, que hacen platos que quedan preciosos; pero no dejan de ser una novedad. Al consumidor patrio le van, en rojo, los pimientos morrones, los de Murcia, los del Bierzo, los navarros del piquillo (y, si llega a conocerlos, los “de cristal”). En verdes, sin embargo, hay dos orígenes que dominan: Guernica y Padrón.

Con permiso de mis amigos vascos, que adoran los pimientos de Guernica y hacen bien, porque son buenísimos, yo he de romper una lanza por los padroneses. No voy a discutir cuáles tienen mejor sabor o textura; sólo diré que los de Padrón tienen un aliciente añadido: a lo mejor pican. Ya se sabe: unos pican “e outros, non”.

Vayamos a Padrón, entonces, y tratemos de aclarar algunas cuestiones. La primera: “pimientos de Padrón” no es una Denominación de Origen. ¿Qué quiere decir esto? Pues que, como pasa con el queso Camembert, pueden cultivarse pimientos de Padrón donde a cada cual le parezca mejor.

Resulta que “pimiento de Padrón” es el nombre de la variedad, por lo que no puede ser una IGP (Indicación Geográfica Protegida). De manera que, al final, se ha optado, para poner un necesario orden, por crear la D.O. protegida “Pimientos de Herbón”.

Es justo. No se supo defender el nombre de Padrón en su día, y ahora se les da el del lugar donde los padres franciscanos empezaron a cultivarlos, en la orilla coruñesa del fronterizo Ulla. “Mínimos y franciscanos”, llama a estos pimientos, en su “Del Miño al Bidasoa”, otro ilustre natural de la zona, don Camilo José Cela.

Sirva todo lo anterior para tranquilizar a quienes compran en su verdulería una bolsa de algo etiquetado como “Pimientos de Padrón” pero que, en letra pequeñita, advierte de que se trata de un producto de Almería.

Ese producto, tiene, por dejadez de las autoridades competentes en su día, todo el derecho a llamarse “Pimiento de Padrón” como lo tienen unos que, bajo una marca terminada en iña para subrayar su galleguidad, y con el bien visible rótulo de “Pimientos de Padrón”, indica, en letra amarilla no demasiado visible, que dichos pimientos proceden de Agadir (Marruecos). Así está la ley.

Ustedes, por si acaso, cerciórense de que sus pimientos de Padrón son, efectivamente, vecinos del río Ulla, por el que aún suben lampreas en invierno. Como ya saben, estos pimientos se comen fritos.

Enteros. Bueno: hay dos tendencias. Los padroneses, como mi amigo Pepe Domingo Castaño, les quitan el rabito, y así los comen pinchándolos con un palillo y cogiendo dos o tres de cada vez, como hacemos todos los gallegos con el pulpo.

Fuera de Padrón, a mucha gente le gusta servirlos con rabito, para cogerlos -de uno en uno- por él, lo que brinda la posibilidad de, a la menor sospecha, morderlos por debajo de su zona más ancha, donde están las traicioneras pepitas. Esto, como comprenderán, elimina toda emoción, y comer pimientos de Padrón ha de ser algo emocionante.

Porque lo cierto es que uno espera que salga alguno picante, incluso muy picante, y, claro, que no le toque a él. El amante de los pimientos de Padrón agradece que, en una ración, le entren unos cuantos que piquen de una forma educada, que le calienten la boca sin alfombrársela; pero tiene la inconfesada esperanza de que a algún miembro del grupo le toque uno particularmente rabioso: de una ración de estos pimientos se espera no sólo placer gastronómico, sino espectáculo.

Ahora: usted ha pinchado con su palillo un pimiento de Herbón frito como mandan los cánones, con su color verde brillante; al pasarlo sobre las gotas de aceite del fondo de la bandeja, captura por casualidad un grano de sal gorda; se lleva el conjunto a la boca, y la explosión sápida es una experiencia maravillosa, una sensación de plenitud, de perfección: Qué importa que unos piquen “e outros non”.

Ah: recuerden que esto del picante va aumentando a medida que avanza la temporada: en junio les picarán muy pocos, pero en agosto… Avisados quedan.

EL CORREO GALLEGO, 17/05/11

Padrón retira publicidad.

Por orden de la Xunta Electoral, el Concello de Padrón retiró ayer banderolas colocadas en las farolas del casco urbano. Pertenecen a grupos de la oposición, que ya se quejaron públicamente por la retirada. Según el alcalde, esos puntos no estaban entre los escogidos para la publicidad.

LA VOZ DE GALICIA, 17/05/11