Sabariz denuncia que el BNG anula el servicio municipal de educación familiar.

Culpa al tripartito de haber paralizado la actividad el 31 de marzo

El portavoz de la Agrupación Cidadá de Pontecesures (ACP), Luis Ángel Sabariz Rolán, denuncia que el gobierno tripartito de la localidad ribereña suspendió el pasado 31 de marzo el servicio municipal de educación familiar “dirigido a los hogares más necesitados”.
Se trata de una acción que, argumenta, “siempre tuvo una buena acogida y bastante participación”, de ahí que el edil independiente muestre su incredulidad y enfado tras la anulación de esta prestación.
Apoyo de la Xunta
Tras recalcar que es una oferta “parcialmente subvencionada por la Xunta de Galicia”, Luis Ángel Sabariz Rolán sostiene que tendría que haberse mantenido, al menos, hasta finalizar el actual curso académico, pues no puede entender que se suspenda “en la época del año que más se necesita”.
Lo que sucede, a juicio de la Agrupación Cidadá de Pontecesures, es que “una vez más el gobierno local muestra su desinterés por las familias más desfavorecidas e incurre en una contradicción evidente, pues sus miembros critican los recortes de otras administraciones y sin embargo en este caso, en el que tienen las responsabilidades de gobierno, eliminan acciones de educación familiar perjudicando a los más débiles”.
El BNG
Sabariz tampoco se olvida de que cuando el BNG que dirige el ahora alcalde Manuel Luis Álvarez Angueira estaba en la oposición municipal, durante el anterior mandato, los nacionalistas “criticaron la demora en poner en marcha este servicio, pero ahora que son ellos los que gobiernan resulta que lo suprimen tras el segundo trimestre del curso”.
Esta circunstancia, concluye el concejal pontecesureño Luis Ángel Sabariz Rolán, “demuestra la existencia de una doble vara de medir”, por eso exige al concejal delegado del área de Servicios Sociales, el socialista Roque Araújo, que ofrezca explicaciones de lo sucedido y que “aplique el progresismo que proclama, pues en la práctica, nada de nada”.

FARO DE VIGO, 18/05/12

NOTA DAS TRABALLADORAS DA EIM

as traballadoras da EIM (Gardería)

Ola. Gustaríame poder facer unha aclaración co tema que se está a divulgar na páxina de Pontecesures referente as traballadoras da EIM

A continuación vou poñer o que me pediron que publicara:

AS TRABALLADORAS DA GARDERIA AFIRMAN E DESMINTEN que:

En ningún momento nin o Sr. Sabariz, nin outros membros da oposición puxéronse en contacto con elas para saber do problema que están a sufrir, o único que se achegou ata diante da gardería foi o representante do PP cesureño para facer unha foto a pancarta que agora está a circular polos medios de comunicación.

Tamén queren aclarar que os que son agora oposición xa sabían dos problemas e non fixeron nada o contrario do actual goberno.

Piden a Sabariz enérxicamente que non as utilice de moeda de cambio nos seus intereses políticos xa que cando pudo non fixo.
Queren aclarar tamén que o único que fixeron foi poñer unha pancarta no exterior das instalacións, pero que en ningún momento deron información do que estaba acontecendo.

Dende o momento que o Sr. Sabariz decideu sin saber e sin preguntar divulgar o tema, algunhas das traballadoras están a sufrir presions e desprecios que non teñen porque.

O único que piden as traballadoras e poder traballar dignamente.

Espero que se poida poñer esta nota para axudar de algunha maneira a aplacar toda esta furia que se está a desatar.

Un Saudo

A empresa Cativos xa deu a orde para pagar as nóminas ás traballadoras da escola infantil.

Responsables da empresa Cativos, adxudicataria da xestión da escola infantil de Pontecesures, e traballadoras do centro mantiveron na tarde noite do martes un encontro para abordar o conflito laboral xurdido nos últimos meses ante os retrasos nos pagos das nóminas e que o propio martes levou ás empregradas a colgar nos exteriores da escola unha pancarta na que se lía a frase ??A empresa Cativos non paga ás traballadoras?. Na citada reunión, a compañía certificou á plantilla da gardería que xa dera a orde de pago, polo que as arredor de sete ou oito traballadoras da escola estaban onte pendentes de que este se fixera efectivo, confirmou unha das coidadoras.
Os representantes da empresa espuxeron os motivos polos que, nos últimos meses, estes atrasos nos cobros se están a facer habituais. Así, indicaron que varios concellos e administracións públicas para as que a compañía presta servizos manteñen débedas e impagos con Cativos. Pola súa banda, as traballadoras tamén plantexaron a incerteza que lles supón, para as súas economías familiares, o feito de non saber con exactitude cando cobrarán os seus soldos.

O que non quedou resolto é que sucederá nos vindeiros meses: si se seguirán a producir retrasos no pago das nóminas ou estes se farán de forma puntual. ??Non sabemos o que pode pasar?, comentaba trala reunión unha das traballadoras da escola infantil, ??dixéronnos que van facer todo o posible? por pagar con normalidade, pero ??non nos poden asegurar? que sexa así, ??non nos garantizan unha data en concreto na que vaiamos a cobrar?.

O martes o concelleiro de ACP, Luis Sabariz, urxiu ao Concello a reunir á Corporación para explicar a situación e as medidas que se están a adoptar na defensa das traballadoras da gardería.

DIARIO DE AROUSA, 17/05/12

Amipa, o la lucha por la integración social de la discapacidad.

La entidad celebró en Rois los 15 años de su fundación // Los usuarios presentaron la web

Desde aquel 14 de mayo de 1997 han pasado ya 15 años de la constitución formal de la Asociación de Nais e Pais de Persoas con discapacidade intelectual da comarca do Sar (Amipa). Quince años de intenso trabajo, de dedicación plena, de ilusiones, de voluntad y de tesón. Porque estos son los ingredientes principales que han llevado a la entidad, con sede actualmente en Sorribas (Rois), a lograr abrirse un camino sembrado más bien de espinas que de rosas, hasta lo que hoy es.

Así lo constataron ayer durante la celebración del 15 aniversario de su fundación. Un acto que estuvo marcado por los recuerdos, los agradecimientos y la emoción de todos y cada uno de los agentes participantes.

Flor Jar, presidenta de Amipa, fue la encargada de introducir a los presentes en la historia de la asociación y también de dar paso a los testimonios de las distintas responsables de los servicios sociales de Rois y Padrón, de los técnicos de la Consellería de Benestar que participaron (y lo siguen haciendo) en los inicios de la asociación, así como de los alcaldes de Rois y Padrón (Dodro no asistió por tener un acto institucional).

EL CORREO GALLEGO, 17/05/12

Aniversario solidario en Amipa.

Flor Jar

ALTRUÍSMO. ? tan común , por repetido, o seu traballo, a súa adicación ós demáis, que raramente se visualiza a xenerosidade que exercitan día a día. Asi que, como ocurre hoxe, hai que aproveitar un aniversario para facer público que en Padrón, Dodro e Rois, gracias a iniciativas altruistas de persoas como Flor Jar, presidenta de Amipa, asociación que coida de persoas con discapacidade intelectual, fai quince anos que os acollidos saben da dignidade do traballo e do respeto social, de facerse valer diante da sociedade laborando na cadea de producción, na horta ou na imprenta. Por eso é de ben nacidos desexarlle, con gratitude, que cumpran moitos máis.

EL CORREO GALLEGO, 17/05/12

Caciquismo de manual.

O informe negativo da Comisión Provincial de Patrimonio de A Coruña sobre a declaración de Ben de Interese Cultural (BIC) para o convento de Santo Antonio de Herbón, en Padrón, significa, de facto, abalar as presións exercidas por algúns veciños e polo alcalde. Tamén evidencia un cambio radical da Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia pois, ata xaneiro deste ano, mantivo unha posición entusiasta e favorable ó BIC.

A iniciativa de solicitar a declaración de BIC foi promovida polo Seminario Galego de Educación para a Paz, a Asociación Galega de Amigos do Camiño de Santiago, a Sociedade Cooperativa Viravolta e a Fundación Convento de Herbón. Tratábase de acceder ó financiamento a cargo do 1% cultural do Mº de Fomento para rehabilitar uns espazos cedidos polos franciscanos para poñer en marcha un Centro Internacional pola Paz onde tería tamén unha sede externa a Cátedra UNESCO de Cultura de Paz e Dereitos Humanos da USC, o futuro Centro UNESCO de Galicia, e a Fundación Cultura de Paz que preside Federico Mayor Zaragoza, comprometido ??desde hai anos?? co proxecto e ó que doaría unha parte moi substancial da súa biblioteca e documentación persoal. Sería un Centro con salón de actos, sala de exposicións permanente (base dun futuro Museo da Paz), aulas, biblioteca e videoteca, para ofertar a colexios e institutos, ONGs e un lugar de encontro internacional sobre paz e dereitos humanos.

A Asociación de Amigos do Camiño pretendía instalar non só un albergue de peregrinos, que xa mantén na actualidade, senón un Centro de Estudios Xacobeos. Pola súa parte, a Sociedade Cooperativa Viravolta establecería unha casa de acollida para nenos en situación de risco e de exclusión social.
O proxecto de rehabilitación e de execución de obra, magnífico, o fixo un arquitecto galego de prestixio, Pedro de Llano, e no documento xustificativo participaron catedráticos ben recoñecidos.

Desde finais de 2009 estivemos pulando por esta iniciativa, de enorme interese para Padrón e para Galicia, ata que, en outubro de 2011, entreguei persoalmente toda a documentación necesaria en Madrid, no Ministerio de Fomento, que daquela aínda presidía Xosé Blanco. Había un acordo absoluto na adecuación do proxecto ó 1% cultural e comprometemos 700.000 euros para a rehabilitación de Herbón e a posta en marcha do Lar da Paz.

Ata aquel momento, Patrimonio, o seu director, José Manuel Rey Pichel, e a súa subdirectora, María Diz, cos seus propios técnicos, apoiaban de maneira entusiasta o proxecto, de feito, en outubro de 2011 aproban a incoación do expediente de declaración de BIC (DOG, 31 de Outubro, 2011). Nada menos que a propia Universidade de Santiago de Compostela e o Consello da Cultura Galega emiten informes favorables.

Que pasou entón para que esta sintonía empezara a desafinar?

Caciquismo de manual. Nada novo en Galicia, máxime cando se quere avanzar na protección do medio natural ou cultural. Por iniciativa dalgún veciño con intereses particulares preto do convento, con expectativas de negocio, e a colaboración incomprensible da alcaldía, o 23 de xaneiro, convócase unha asemblea ??popular?, nunca mellor dito, á que non se invita ás partes promotoras da iniciativa. Nesa reunión, o propio alcalde, nunha actitude de enorme irresponsabilidade alerta á veciñanza dos perigos da declaración BIC para Herbón, que si non van poder mover unha pedra sen permiso, que si terán que ocultar os invernadoiros con tullas, que Patrimonio terá que autorizar previamente calquera modificación… Alí mesmo anuncia alegacións do Concello contra do BIC, un mes fora de prazo, e tamén a recollida de sinaturas na parroquia. Neste ambiente enrarecido, en Herbón, empezan as ameazas contra do convento e o seu prior, Roberto Freire, contra a Asociación Sementar, chamadas telefónicas, envelenamento dunha cadela dos franciscanos… caciquismo de manual.

E recolléronse sinaturas, moitas que non son de Herbón, outras que non saben exactamente o que piden, e entréganse en Patrimonio. ? certo que non se pide a paralización do BIC pero, coa boca pequena e coas actuacións, ese é o obxectivo principal. As presións institucionais (e políticas) do alcalde non paran. Visitas á Comisión Provincial, á Dirección Xeral, especialmente para impedir o perímetro de especial protección (uns 150 metros) arredor da muralla do convento, unha medida que foi imposta unilateralmente por Patrimonio e que non estaba (nin está) na solicitude de BIC.

Mentres vémonos co alcalde en varias ocasións co ánimo de introducir racionalidade e buscar a mediación de Patrimonio, mesmo pedimos unha reunión, por escrito, nas dependencias da Xunta, para chegar a un acordo. E Patrimonio, sorprendentemente, inhíbese.

Ata o 2 de maio pasado. Ese día, o propio director xeral en persoa, e o alcalde de Padrón, presionan á Comisión Provincial e forzan unha votación contraria ó BIC. Tan só Carlos Amoedo Souto, vogal da Comisión Territorial de Patrimonio Histórico, en representación da Universidade de A Coruña, resiste as presións e emite un voto particular que merece ser coñecido, pois describe, con rigor, todo o que pasou ata hoxe.

Non deixa de sorprender que persoas de prestixio recoñecido, defensoras inequívocas do noso patrimonio, aceptasen as argumentacións manifestadas na reunión para emitir informe desfavorable alegando, ¡que casualidade!, enfrontamentos veciñais ou posibles interferencias na explotación económica do pemento?
En realidade, son cada vez máis as opinións que manifestan, pública e privadamente, que detrás de todo este asunto acochan escuros intereses inmobiliarios para Herbón e a súa contorna.

A Dirección Xeral de Patrimonio decidirá en breve. Confiemos en que sexa a favor do noso patrimonio e da nosa cultura… si non é así, quero anunciar, desde xa, que recorreremos, que demandaremos da maioría política no Concello de Padrón (pois o alcalde goberna en minoría) actuacións coherentes e claras en favor do BIC, pediremos a mediación do Consello da Cultura e da Universidade de Santiago… pois nin Padrón, nin Galicia, poden permitirse semellante disparate.

Por Manuel Dios Diz. Presidente del Seminario Galego de Educación para a Paz.

TIERRAS DE SANTIAGO, 15/05/12