Concello

Premio para a Banda de Valga no Certame de Santiago.

Apenas conta con dez anos de vida pero este non é nin moito menos o seu primeiro premio, senón que a súa curta pero gran traxectoria xa está avalada por utors galardóns previos, entre eles o logrado este mesmo ano no Certame Zonal de Bandas, onde acadou o primeiro posto. Tamén foron os mellores os músicos valgueses o domingo no Certame Galego de Santiago. Acadaron o máximo galardón na Sección Primeira (de 70 a 80 músicos) cun repertorio formado por un pasodoble inicial de presentación que non puntuaba, a peza “Irmandiños” de Juan Fernández Guzmán e a obra de libre elección “Marco Polo e a ruta da seda”, da que o director, Manuel Villar, comenta que “é eminentemente descriptiva da viaxe de Marco Polo cara a Oriente”. Para conseguir un resultado óptimo, a agrupación tivo que utilizar “unha serie de instrumentos étnicos que non tiñamos”, así como outros de percusión e vento e aí foi onde a banda logrou a apoio máximo do concello que invirteu varios miles de euros na adquisición dese material. O esforzo non foi en vano xa que serviron para sumar un novo éxito ao historial da banda de Valga.
Os seus integrantes comezaron a traballar nesta peza inspirada en Marco Polo no verán, durante a campaña musical que realizaron en Badaxoz. “Aí foi onde se fixo o traballo duro, para descifrar a partitura e que os rapaces comezaran a interpretala” explica Manuel Villar, que asegura que o primeiro posto no Certame Galego de Bandas “é para nós un agasallo, un premio ao esforzo a ao traballo, e sobre todo, á calidade que estamos a conseguir na Escola de Música Municipal”. Non se esquece o director da importancia que ten tamén a tarefa da equipa de profesores, o factor humano e a responsabilidade “de todos”: pais, alumnos e de propio concello “que sempre nos apoia”.
Alude tamén á xuventude da banda, que se creou hai dez anos. Poucos poderían pensar entón que chegaría a acadar este nivel. “Para nós, como banda xove que somos é un orgullo e unha enorme responsabilidade que nos dean este premio. Se botamos a vista atrás, non hai bandas deste calibre e con tan poucos anos de vida que leven gañado tantos premios”. Porque non é a primeira vez que esta agrupación consegue un éxito no Certame Galego de Bandas, xa que hai dous anos conseguiu o primeiro premio na Sección Segunda.

“Arousa, un mar de cultura”. DIARIO DE AROUSA, 06/12/09

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

Manolo Isorna: “A prevención pasa por reducir a demanda de droga, e tamén a oferta”.

Isorna

Coordinador do programa de prevención das drogodependencias nos concellos de Catoira, Dodro, Padrón, Pontecesures, Rois e Valga.

Doutor en Psicoloxía, valora positivamente o traballo feito nestes anos para previr o consumo pese ao «fácil e barato» que é conseguir estupefacientes, segundo advirte

Dende outubro de 1996, os concellos do Sar e do Baixo Ulla traballan xuntos para financiar, co apoio da Xunta, un programa pioneiro para previr o consumo de drogas e fomentar hábitos de vida saudables entre a súa poboación, con sede no municipio de Catoira. Transcorreu tempo suficiente como para que o coordinador do plan, Manuel Isorna Folgar (Catoira, 1969), doutor en Psicoloxía, máster en prevención pola Universidade de Santiago e profesor asociado da de Vigo, aporte unha valoración do traballo e dos resultados.
-¿Cal é a valoración?
-Positiva. O que conseguimos nestes anos é de admirar e así o demostra que é un programa de referencia, dentro e fóra de Galicia. Acabo de impartir unha conferencia para a consellería de Sanidade de Cataluña e en breve irei a Córdoba. Isto indica que estamos a facer as cousas relativamente ben e, ademais, ao amparo de métodos científicos.
-¿E que di dos resultados?
-Hai que valoralos dende varios puntos de vista. Por un lado o impacto, é dicir, o número de persoas que acaban formándose e neste sentido chegamos ao 100% de alumnos e de pais. Todas as actividades chegan a todos os centros educativos dos seis concellos, dende nivel Infantil a Secundaria. Por outro lado, tamén valoramos se realmente conseguimos o obxectivo inicial de reducir o consumo de drogas e tres evaluacións externas, feitas pola Universidade de Santiago, así o indican polo que podemos asegurar que os mozos das dúas comarcas consumen menos drogas, fuman menos e se emborrachan menos. A nivel de pais, o 100% ten información do que se esta a facer. Pero o éxito tamén se debe en gran medida a involucración do profesorado, que colabora e cede as súa horas para que poidamos impartir entre 8 e 10 sesións anuais en todos os cursos, dende quinto de Primaria a cuarto de Secundaria. O seu apoio é clave, xunto co das traballadoras sociais, as educadoras familiares e os Concellos, que apostan fortemente pola prevención.
-¿Como xurdiu este programa?
-Foi en 1996, debido a alarma social xerada polo consumo de heroína. Dende os Concellos, as traballadoras sociais apuntaron a necesidade de tomar medidas e, co apoio do antigo comisionado do Plan Galicia sobre Drogas, déronse os primeiros pasos porque a clave está na prevención.
-O seu traballo desenvólvese practicamente nas aulas. ¿Os estudantes de hoxe en día quedarán asociados ao botellón?
-Moitos si, lamentablemente, Non teñen culpa de nada pero son vítimas dun sistema que practicamente normativiza o consumo de drogas e hai moito que facer. A prevención non só é redución do consumo, da demanda, senón tamén da oferta e aí é onde estamos fallando polo que programas eficaces como este non acaban sendo eficientes de todo porque é fácil e moi barato acceder as drogas. ? necesario que as autoridades se tomen en serio a loita para reducir a oferta porque temos a droga máis barata de Europa. Se houbera unha redución da oferta, o efecto do noso traballo multiplicaríase por dous ou tres. Por iso, debemos conseguir que o acceso a droga sexa máis complicado».
-Os pais, ¿participan activamente no programa?
-Ese é, quizais, un dos problemas que temos pese a que tamén é unha das clave da prevención. O éxito do programa pasa porque o traballo da aula sexa complementado e ratificado polos pais no ámbito da casa.

LA VOZ DE GALICIA, 06/12/09

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

“Na pintura eu aprendo tanto dos meus mestres coma dos meus alumnos”.

A valguesa Ángeles Garrido expón parte da súa obra pictórica de inicios autodidactas no Consistorio da vila.

Ángeles Garido comezou a súa andaina na pintura de maneira autodidacta hai xa máis dunha década. Logo comeza a súa formación profesional na Escola Obradoiro Porto Piñeiro de Valga, entón na especialidade de canteiría. Logo de rematar a escola, realizou un curso de debuxo para modelado financiado polo programa Líder da UE. No ano 2002 ademáis, inicia a súa andaina empresarial como xerente de Siamn, Servizo de Intervención Artística no Medio Natural, Fora no 99 cando, como alumna no Obradoiro de pintura e modelado Adeval, inicia formalmente os seus estudos de pintura.
Dende que dera ese salto artístico cara á creación de cadros, expuxo xa en máis dunha treintena de ocasións, contadas dende 2002, data na que se estreara na Casa do Concello de Pontecesures. Tamén nese mesmo ano iniciou o seu taballo como monitora de pintura nos colexios de Baño e Ferro Couselo.

¿Como xurde a idea desta última exposición, que se pode visitar xa no Concello de Valga?
Pois nace a partir da miña tarefa como monitora nos colexios da zona. Un pouco sae a raíz diso, para que a xente, o público poda coñecer un pouco a miña pintura tras o contacto con nenos aos que ensino.

¿Como define, pois, esta pintura?
Tecnicamente, nesta ocasión, son óleos sobre lenzos. En canto á temática, pois é variada: Hai figuras, xarras e incluso mariñas e paisaxes. De todo un pouco.

¿Hai algún emprazamento que resulte coñecido na comarca?
Sí, alomenos un. Amoso alí unha imaxe do río Ulla.

¿Son obxectos e paisaxes estrictamente figurativos?
Nesta mostra en concreto sí, son todas imaxes figurativas, non hai nada abstracto.

¿Pero vostede cultivou nalgunha ocasión o abstracto?
Sí, sobre todo agora. Nos comezos durante moito tempo, non me atrevía. En contra do que moita xente cre, facer un cadro abstracto non é sinxelo, non é botar un pouco de pintura nun lenzo. Agora traballo un pouco máis coa abstracción, aínda que tamén sigo moito coa pintura realista, que é a que se pode contemplar nesta exposición de Valga.

¿Practica algunha outra modalidade pictórica?
Bueno, tamén fixen incursións no surrealismo e si, efectivamente, probei un pouco todos os conceptos desta arte.

En canto a ritmo de traballo, ¿canto pode empregar na elaboración dun cadro?
Pois depende moito comezando xa só polo tamaño. Como mínimo podería dicir que emprego un mes e de aí, pois ata hai obras que requiren un ano ou máis. O que ocorre é que eu opino que tamén influe moito o que che fala e pide a obra que tes diante.

Iniciouse vostede coma escultora….
Asi é. Comecei nesta vertente artística, aínda que por motivos persoais a abndonei logo e troqueina pola pintura.

E ¿con cal das dúas artes desfruta máis?
Penso que non son comparables. Teñen moito en común pero difiren tamén en moito, a escultura é mais dura, por exemplo..

¿Como comezou neste mundo da pintura?
Empecei de forma autodidacta, pero logo bueno, vin que había aquí en Valga unha escola e iso animoume a recibir formación alí.

Agora é vostede a que da clases…
Sí, pero para min é tan importante dar clases coma recibilas. Por iso me dan aínda clases, e non está de máis realcionarse con outros pintores para que me sigan ensinando. E por suposto, aprendo moito tamén dos nenos aos que dou clases e compañeiros. Eu creo que na pintura aprendes tamén do contacto coa xente.

“Arousa, un mar de cultura”. DIARIO DE AROUSA 06/12/09

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

A oficina de emprego de Vilagarcía cita ás 5 candidatas ao posto de limpadora.

Trátase dunha contratación subvencionada pola Consellería de Traballo a cargo dos programas de fomento de emprego 2009.
Logo de presentarse a oferta de emprego, a oficina de Vilagarcía citou ás seguintes persoas:

Beatriz Lamas Blanco
Eva Mª Fernández Prol
Mª Carmen Dieste Nera
Avelina Cordo Carril
Margarita Vieites Seoane

A entrevista ante o tribunal do concello será o venres 11 de decembro, ás 10:30 horas.

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

Pufos e alegres subidas de soldo

crise, que crise?

No pleno ordinario do pasado 30 de novembro os asuntos principais tratados foron por unha banda o expediente de modificación orzamentaria de suplemento e por outra os orzamentos do ano 2009.

1. En relación co expediente de modificación, o BNG votou a favor do mesmo porque entende que as facturas pendentes deben ser aboadas aos proveedores pero entendemos que houbo deixadez por parte deste desgoberno, xa que o peche económico do ano 2007 fíxose en agosto de 2009 incumprindo flagrantemente tódolos prazos establecidos pola lei.

O total do remanente de crédito é de 310.000 ?, dos cales 211.814 ? corresponden ao peche do ano 2007.

Para o BNG é sorprendente que nun momento de crise para tódalas empresas se tarde nalgúns casos máis de 2 anos en cobrar servizos prestados ao concello; e máis tendo en conta que hai fondos suficientes para ter afrontado moito antes estes pagos, como demostra este expediente de modificación de crédito. Este desgoberno pouco ou nada axuda aos empresarios para sair da crise demorando tanto os pagos.

A todo isto hai que engadirlle que logo de pechar o ano 2007 en agosto de 2009, aínda tardaran ata decembro para facer efectivos estos pagos pendentes. Lamentamos esta xestión nefasta deste equipo de goberno que non ten en conta para nada a situación financieira das empresas.

2. Respecto dos orzamentos do ano 2009 o BNG votou en contra por varios motivos:

En primeiro lugar máis que un orzamento é un peche de contas xa que é inaudito que se leven a pleno a 30 novembro, case que incumprindo os prazos para a súa aprobación e posterior publicación no B.O.P.

Un orzamento de 2.037.000 ? no que tan so se adica en inversións reais a ridícula cantidade de 3.100 ?. Independentemente das inversións realizadas por outras administracións, este equipo de goberno considera que non hai máis necesidades no pobo.

O orzamento baixa por primeira vez, un 6,3% respecto ao do ano 2008. Ante esta diminución de ingresos tanto a Alcaldesa como o concelleiro liberado, o Sr. Randulfe, lonxe de practicar a austeridade como teñen feito noutros concellos e como se vai a facer na Xunta de Galicia cos salarios dos cargos políticos (que non só se van a conxelar senón que se van a rebaixar nun 3%).estos gobernantes cesureños alleos á crise non só non rebaixan o seu soldo senón que o aumentan un 3%. E dicir que porcentualmente cobrarán arrredor dun 6% máis que outros cargos políticos.

O BNG solicitou que se conxelaran estes dous soldos, pero o goberno desoíu a súa petición.

O BNG entende que este equipo de goberno vai xestionando o concello a golpes sen nengún proxecto ou organización integral do noso pobo, un goberno á deriva. Esta desorganización é consecuencia dun goberno saído das urnas sen un proxecto en común, sen ideas de futuro onde cada un tira para o seu lado; estando tan só aliados para colmar as súas ambicións persoais, económicas e de rencor.

Por bngpontecesures, fai

Padrón alerta de cinco cruces con peligro en el Camino Portugués.

El alcalde en funciones, Eloy Rodríguez, pedirá en la reunión con el Xacobeo mejoras para el tránsito. Están en A Escravitude, Areal, Pazos, Iria y Pontecesures. La Pedronía está ya confeccionándose, al igual que el nuevo sello y guía

Ni un minuto más de riesgo para los peregrinos que transitan por el Camino Portugués… Y más cuando los cálculos arrojan una afluencia para el próximo Año Santo cercana a las 25.000 almas. Así, el alcalde en funciones de Padrón, Eloy Rodríguez Carbia, tiene previsto llevar a la reunión convocada por el Plan Xacobeo el próximo 10 un informe en el que se pone sobre el tapete la dificultad y riesgo que conlleva cruzar la carretera o la vía del ferrocarril en Pontecesures, Iria, Pazos, Areal y A Escravitude.

De esta forma, Rodríguez situaba los principales escollos en la carretera nacional N-550, que corta en diversos puntos el Camino, lo que obliga a los peregrinos a cruzar, en ocasiones sin las suficientes garantías. Así, los problemas empiezan en Pontecesures, donde el tráfico baja hacia el puente interprovincial a un ritmo no apto para caminantes jubilares. Más adelante, en Iria Flavia, los esforzados viajeros jubilares tendrán que pasar sobre la vía del tren para, un poco más adelante, dar con otros tres puntos complicados con la N-550 por medio. El primero de ellos está en la rotonda de Pazos -en Pousa, en el entorno del hotel Scala-. El segundo se encuentra en A Esclavitude donde, a pesar de que los peatones tienen un semáforo con pulsador, pocos son los que hacen uso del mismo, al no coincidir con el cruce del Camino. Por fin, el último se halla en Areal, zona de A Picaraña (en las proximidades del cruce hacia Os Ánxeles), enclave afectado por un cambio de rasante traicionero y el tránsito de tráileres, que convierten en una quimera cambiar de acera.

Sin embargo, no todo van a ser deficiencias, y Rodríguez Carbia quiere también impulsar el tradicional papel que la capital de Sar tuvo en el fenómeno jacobeo. Así, está a punto de salir de imprenta la Pedronía, una credencial que atestiguará el paso por la villa de los caminantes jacobeos, así como un nuevo sello y la guía de hostelería, para divulgar las bondades gastronómicas de la localidad a la que llegaron los restos del Apóstol.

EL DATO Mala señalización

Desde el Concello de Padrón hacen hincapié en la mala señalización que preside varios tramos del Camino Portugués a su paso por la comarca de Sar. Es otro de los aspectos en los que se incidirá .

EL CORREO GALLEGO, 05/12/09

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai