Xavier Ron, candidato de AGE para as eleccións do 21 de outubro: “Se as cousas seguen así chegaremos ao intolerable”

Considera que o comercio de Santiago está a sufrir as consecuencias de políticas como a de restricións salariais.

Xavier Ron figura nunha lista inédita, e seguramente inimaxinable hai pouco. Cre que os cidadáns de a pé están maltratados pola política pero resalta que non todos os políticos son iguais. Desde Alternativa Galega de Esquerdas quere demostralo.

-Candidatos de Santiago por dúas formacións

-Si, si, é o bonito de esta coalición, intentar que se pluralizasen as organizacións que estamos dentro da coalición.

-¿Pode influír nesta área que estea Beiras en cabeza?

-Beiras ten unha bagaxe política impresionante. ? unha persoa activa e comprometida. ? impresionante escoitalo falar e velo tan comprometido. Para min é unha honra estar ao seu lado.

-¿Que leva a axenda de Alternativa sobre Santiago?

-Nós fixemos unhas liñas programáticas xerais para parar a desfeita xeral, unha desfeita que se manifesta tamén nas localidades. As medidas de desemprego son tamén para Santiago, propoñemos a paralización dos edificios do Gaiás e un modelo cultural participativo e beneficioso para a cidadanía que non pode levarse adiante por culpa do que traga a Cidade da Cultura. Todas as medidas xerais teñen a súa aplicación práctica en cada cidade: a soberanía alimentar, o cooperativismo, economía social… E é un programa a construír coa cidadanía a fin de obter propostas concretas. ? dicir, un programa que cobre vida.

-¿Como ve Alternativa o tema da capitalidade?

-Non queremos incidir nos aspectos que semellan localistas. Falamos de racionalizar o mapa universitario galego, a rede de aeroportos ou un servizo de ferrocarril público que articule Galicia. Queremos parar o desemprego, a pobreza, os desafiuzamentos, as perdas de salarios, o abandono do rural. Priorizar a sanidade a educación, os servizos sociais. Non nos centramos nunha localidade.

-¿Esas problemáticas teñen unha seria incidencia aquí?

-Si. Santiago pola súa composición universitaria e administrativa parécenos que ten un estatus de vida mellor, pero non é tan certo. O traballo no polígono do Tambre decrece, os propios funcionarios son atacados nos seus salarios e iso afecta negativamente no pequeno comercio. Estase incidindo negativamente na educación, nos profesionais,… Hai moitas podas e involucións de dereitos que afectan a esta comunidade e lle fai perder calidade de vida. A xente de a pé empeza a desconfiar da clase política polo maltrato que recibe, e nós dicimos que non todos os políticos son iguais.

-¿Esa degradación con que intensidade a palpa na sanidade?

-Aquí pecháronse quirófanos, hai graves carencias de persoal, grandes listas de espera. ? tremendo. Resulta terrible que alguén chegue dende a Costa da Morte para un tratamento oncolóxico e lle digan que non está activa a consulta. A xente é moi tranquila, pero se seguen as cousas así traspasarase a liña do tolerable e existirá conflitividade social. O servizo sanitario non é caro, pero o financiamento non é correcto. Son estratexias para encamiñar todo cara ao privado, porque é un caramelo. Para nós a sanidade pública é universal.

-¿Hai un esquecemento dos servizos na periferia rural?

-Si hai un esquecemento. Vemos casos como o de que o contrato dunha educadora social dependa dunha subvención, que unha persoa que queira desprazarse en autobús viva unha odisea, que os servizos sociais están desasistidos ou que non haxa iniciativas para fomentar emprego. Hai un bloqueo administrativo, unha ralentización e unha involución. A periferia está mal tratada.

-¿Non anda algo lento un proxecto como o da nova depuradora?

-Si, vai con moita lentitude. E mesmo se esqueceron as promesas de utilizar a mellor tecnoloxía posible (o sistema de membranas) ou de facer unha instalación más reducida. As cousas teñen que ser moito máis áxiles. As augas saen cara ao río Sar sen depurar, como eu mesmo teño comprobado, e a situación do río é terrible, intolerable.

Xosé Xavier Ron Fernández

Filólogo

Alternativa Galega de Esquerdas.

LA VOZ DE GALICIA, 13/10/12

Instan a la Xunta a hacer el acceso cubierto al centro Rosalía de Padrón.

«Indignados» con la Consellería de Educación. Así están padres y madres de alumnos del Centro de Educación Infantil y Primaria Rosalía de Castro de Padrón después de ver cómo durante toda la semana sus hijos se mojaban a la hora de entrar y salir del centro por una puerta de emergencia que no tiene un acceso cubierto.

Indignados porque la Xunta no ejecuta el proyecto de obra que aprobó y autorizó en agosto para la construcción de una nueva zona cubierta de acceso al centro, una vez que la entrada principal quedó inutilizada con la ampliación del comedor.

Autorización

Así, parece que el Gobierno autonómico no materializa dicho proyecto aprobado ni atiende la propuesta lanzada desde la Asociación de Nais e Pais de Alumnos Rosalía de Castro para zanjar el problema. El colectivo expone que, en caso de que la razón por la que no se construye el nuevo acceso cubierto sea la falta de disponibilidad económica, solo es necesario que la Xunta autorice legalmente al colegio a mover fondos del servicio de comedor para pagar las obras. El Anpa recuerda que hay ese dinero para hacer frente al proyecto, cuyo coste ronda los 20.000 euros, y con ello construir el acceso cubierto al colegio y acabar con las mojaduras de los niños.

Niños fuera del comedor

Es la segunda vez que el colectivo de padres y madres pide públicamente a la Xunta que asuma sus responsabilidades y ejecute el proyecto pero tiene claro que, ante la falta de respuesta del gobierno autonómico, «os pais e nais vense na obriga de solicitar a recuperación da apertura da entrada principal cuberta». Ello supondría, recuerda el Anpa, un «grave prexuízo» al «ter que botar a 60 nenos do servizo de comedor escolar» ya que, si se recupera el acceso antiguo, se eliminaría la reciente ampliación del comedor y no quedaría espacio para todos. Para que eso no sucede, el Anpa insta a Educación a que «execute as obras que aprobou e autorizou no mes de agosto».

LA VOZ DE GALICIA, 12/10/12

Padrón y Valga acogen nuevas citas solidarias para ayudar al niño Pablo González.

Este fin de semana habrá teatro y una cadena de tapones para recaudar fondos para el niño de Pazos con problemas de movilidad.

La campaña solidaria para recaudar fondos para el niño de Pazos, en Padrón, aquejado de distrofia muscular continúa este fin de semana. El sábado, en el auditorio del concello pontevedrés de Valga, actuará el grupo de teatro Criaturas de Rianxo, a partir de las ocho de la tarde. La entrada cuesta un euro y todo lo recaudado irá para ayudar a mejorar la vida de Pablo González Castelao.

El domingo se celebrará la cadena de tapones que tuvo que ser aplazada en septiembre a causa de la lluvia. En principio, será en la plaza de Macías pero, en caso de llover, pasaría al pabellón polideportivo del Souto. Comienza a las diez y media de la mañana y se prolongará hasta la una y media, aproximadamente.

La actividad está organizada por el grupo de ayuda a Pablo y las personas que quieran sumarse deberán llevar tapones para hacer una cadena. Además, habrá hinchables y castañas donadas por particulares. La cita solidaria cuenta con la colaboración del Concello de Padrón y de la empresa Pekexogo.

Los promotores de la campaña seguirán trabajando para recaudar los alrededor de 7.000 euros que quedan para cubrir todos los gastos derivados de las obras realizadas en casa de Pablo, para adaptarla a sus necesidades de movilidad.

LA VOZ DE GALICIA, 12/10/12

Un pozo de solidaridad en el Ferro Couselo.

Cada verano, un grupo de niños saharauis pasa en Valga unas vacaciones en paz. Tal vez hayan sido estos rapaces los que han inspirado la campaña que ha puesto en marcha la comunidad escolar del Ferro Couselo. Colaboradores habituales del programa Voz Natura, padres, profesores y alumnos se han marcado este curso un reto difícil de cumplir: reunir los fondos necesarios para construir en Dajla, uno de los campamentos de Tinduf, un pozo de agua.

Tras llamar a muchas puertas e invertir mucho tiempo en crear y vender todo tipo de objetos, la comunidad escolar recibió ayer una ayuda extra: la empresa Iberbanda les hizo entrega de un cheque de 500 euros. «Esta es la donación más grande que hemos tenido nunca», explicaba el director del colegio.

Construir el pozo soñado por el centenar de alumnos del centro valgués costará alrededor de 6.000 euros, según los cálculos realizados cuando se planteó el proyecto. De momento, ya han conseguido reunir la mitad de ese dinero, y esperan no tardar demasiado en completar la cantidad.

Los 3.000 euros que tienen en caja los han recaudado«a base de vender camisetas, marcapáginas, imanes para las neveras…». Y es que, en estos tiempos de crisis que nos han tocado vivir, hay que echar mano de la imaginación y poner en cada proyecto una ración extra de esfuerzo e ilusión. Porque «aunque hay donaciones, tanto de particulares como de empresas», son las menos.

LA VOZ DE GALICIA, 12/10/12