A Deputación de
Pontevedra aprobou a principios deste ano o Plan Concellos 2019, con varias
liñas de subvencións para os concellos da provincia.
Nunha destas liñas
(Liña II – Amortización, pagamento de débedas e gasto corrente) destinou ó
concello de Pontecesures un total de 32.842,93 € para invertir no pago de 3
mensualidades (xaneiro, febreiro e marzo 2019) do canon de recollida do lixo,
saneamento e recollida dos RAEE e pequenos escombros do mésticos; cun valor
estimado de 38.391,18 €.
O alcalde popular Juan Manuel Vidal Seage, con catro concelleiros na
Corporación de Pontecesures tras gañar as eleccións municipais do
pasado 26 de maio, reeditou un tripartito que lidera xunto cas
formacións Terra Galega, con Ángel Souto como representante único, e
Independentes de Pontecesures (IP), figurando Isabel Castro como edil. É
dicir: trátase das mesmas forzas políticas que encabezaron a moción de
censura que desbancou ao BNG hai tres anos. Agora, a tenente de alcalde e
concelleira de Educación, Laura Villar (PP), despexa horizontes.
Que salientaría desta nova etapa no equipo de goberno?
Dende que me presentei por primeira vez nunha lista electoral, hai xa
nove anos, moito ten mudado a niña situación. De participar dende a
segunda liña política por aquel entón ata que o actual alcalde me
propuxo para ser tenente de alcalde ten sido un camiño ilusionante e de
continua aprendizaxe. De calquera xeito, cada día sigo a aprender
importantes leccións dende as miñas responsabilidades no actual
executivo municipal.
Turismo, Educación, Igualdade, Deportes… Moitas áreas de goberno cunha gran responsabilidade, non?
Efectivamente, son responsabilidades de goberno onde necesariamente o corpo a corpo
se converte en primordial e se teñen vivencias e contacto continuo
cunha porcentaxe moi importante da poboación de Pontecesures. Por unha
banda, un tecido deportivo moi amplo, con necesidades diversas e
apremiantes, un colectivo estudiantil numeroso e concentrado nunhas
instalacións con melloras necesarias e, por outra, moitas veces a
faciana máis amarga, tamén se coñecen os dramas que a cotío se agochan
no día a día.
Destaque algunhas actuacións previstas dentro das competencias que vostede ten no executivo.
Neste inicio de lexislatura estanse a levar a cabo notables melloras
en eidos tan importantes como as instalacións deportivas e educativas
(vestiarios do campo de futbol, inicio do proceso de licitación do
proxecto de ampliación do Clube Náutico, reforma integral no CPI
Pontecesures, melloras na gardería municipal…) as cales serán, sen
dúbida, xunto co remate doutras que xa están en marcha, motivo de
satisfacción para os veciños e os usuarios das citadas instalacións.
Que valores considera que priman nos mozos?
A educación é un dos piares fundamentais da sociedade e é por isto
que no noso concello, que conta cunha elevada porcentaxe de poboación
infantil e xuvenil, queremos incidir en complementar a ensinanza de
calidade que reciben os cativos con formación en valores tan básicos
como importantes, como o son, por exemplo, a igualdade ou o respecto.
Estamos a programar una serie de xornadas de concienciación para abordar
esta temática, así como a do ciberacoso e a seguridade en materia
virtual (debido á crecente relevancia e ao grande interese que estes
ámbitos suscitan neste sector poboacional).
Considera o turismo como un motor necesario para o desenvolvemento da bisbarra do Ullán no que se encontra a localidade?
Os vindeiros anos marcarán a diferenza entre aqueles concellos que
sexan capaces de adaptarse ós novos requerimentos que o turismo demanda e
os que non consigan facelo. A situación estratéxica de Pontecesures non
pode pasar inadvertida, e non o fará. Certo é que estamos intentando
superar certos atrancos burocráticos que están retrasando algún proxecto
no que levamos traballando un tempo, por exemplo os pantaláns de pasaxe
para a nova fachada fluvial, pero máis pronto que tarde coidamos que se
farán realidade. Agardamos tamén poder acometer melloras na
sinalización do Camiño Portugués ó seu paso polo pobo e editar material
promocional que nos permita acudir a feiras e eventos de difusión dos
valores turísticos e gastronómicos cun mínimo de recursos.
Por último, ten algún detalle que poida anticipar do evento local, a Festa da Lamprea?
O vindeiro ano celébrase o 25 aniversario da Festa da Lamprea, e estamos deseñando unha serie de actividades promocionais e formativas que potencien e den visibilidade a esta festividade tan arraigada xa nos calendarios gastronómicos e tan importante para a economía e promoción locais.
Finalmente, e ante o empeoramento do tempo metereoloxico previsto para esta tarde, vémonos na obriga de anunciar que hoxe queda cancelada a Festa da Bicicleta prevista no concello de Pontecesures. Intentaremolo outro sabado proximamente, a expensas de que faga bo tempo.
La muestra itinerante podrá verse en Pontecesures.
La embarcación ha sido reconstruida por los propios remeros – FOTO: ECG
El barco empleado por cuatro amigos irlandeses en 2014
para hacer la Ruta a remo desde Dublín -un verdadero símbolo del Camino
por mar- ha vuelto a la vida. Las labores de reconstrucción del bote,
conocido como Naomhóig na Tinte, depositado en el Museo del Mar de Galicia, en Vigo, después de su varada en Portugal, llegaron ayer a su fin.
Estos trabajos forman parte de la exposición O camiño por mar,
organizada por la Asociación Gallega para el Patrimonio Industrial,
Buxa, que puede visitarse hasta el 31 de octubre. La muestra cuenta
además con numerosas actividades que rememoran la tradición de la
navegación y de las históricas relaciones galaico-irlandesas.
El bote, que se ha convertido en el emblema del Camino Xacobeo por
mar, ha sido reconstruido por parte de los remeros protagonistas de la
travesía con la colaboración de la asociación irlandesa Meitheal Mara.
Una vez concluidos, el barco será expuesto en A Guarda, durante la
celebración del Encontro de Embarcacións Tradicionais.
O Camiño por Mar forma parte del programa O teu Xacobeo,
impulsado por la Xunta. Además, Buxa tiene previstas toda una serie de
actividades de diverso contenido y alcance (desde colegios de enseñanza
primaria a asociaciones profesionales) y diferentes formatos y medios
(talleres, conferencias, exposiciones, documentos audiovisuales…) con
el fin de difundir y poner en valor el Camino Xacobeo por Mar.
Por otra parte, la asociación ha diseñado alrededor de este proyecto
una muestra itinerante que se encuentra en estos momentos recorriendo
distintos municipios gallegos. La semana pasada podía visitarse en el
concello de Lourenzá y próximamente podremos verla en Sobrado y
Pontecesures.
El Museo do Mar de Galicia y la Televisión de Galicia colaboran con
Buxa en este proyecto, que también cuenta con los apoyos de la fundación
irlandesa Meitheal Mara, el Eixo Atlántico, el Varadoiro do Xufre y la
Revista Galegos. Otras instituciones han manifestado su respaldo a la
iniciativa, entre otros, Camino Society Ireland y Culturmar. Los particulares interesados pueden hacer una donación a través de su página web: www.asociacionbuxa.com.
NAVEGACIÓN. La historia del Naomhóig na Tinte
se remonta al año 2014, cuando un grupo de cuatro amigos irlandeses
decidieron construir un bote con el que emprender el Camino Xacobeo a
remo desde Dublín a Santiago. El viaje se componía de 2.500 kilómetros
por mar, que se hizo de manera espaciada durante tres años. Tras pasar
por las costas inglesas y francesas, el bote bordeó costas españolas
para desembarcar finalmente en el puerto de A Coruña. Desde allí, los
tripulantes continuaron la peregrinación a pie hasta Santiago.
La construcción del currach (así se denomina el barco) no
fue fácil. Después de trabajar durante varios meses, pudieron comenzar
las pruebas de navegación y adiestramientos para la travesía.
En medio de una gran expectación mediática, la aventura concluyó con éxito en 2016. Un año más tarde, los cuatro amigos decidieron hacer una ruta por la costa gallega que acabó con un fatídico accidente en Caminha (Portugal) llevándose por delante la vida de Danny Sheehy, uno de los constructores, y de la embarcación. Los otros tres tripulantes, por su parte, acabaron en el hospital con signos de hipotermia.
El color negro está cargado de significado. Es el color del luto, el color de la pena. Es el color de las lágrimas vertidas por todas las mujeres que cada año son asesinadas, violadas, perseguidas por el machismo. Es el color que este miércoles, en Valga, vestía la madre de Elena y abuela de Sandra y Alba, las tres últimas víctimas gallegas -en Madrid, horas después, un hombre arrebataba la vida a su expareja, también en este caso ante los ojos de sus hijas-. Pero esta cadena interminable de feminicidios no solo genera dolor negro; también incendia la sangre de las personas feministas y las empuja a seguir en marcha. En el camino lila. De la suma de ambos colores y de ambos sentimientos nació, tras un mes de julio especialmente escalofriante en lo que a crímenes machistas se refiere, la idea de celebrar actos como los que esta noche tendrán lugar en Cambados, O Grove y Vilagarcía. Bajo el lema «Emerxencia Feminista: A noite será violeta», los colectivos feministas O Soño de Lilith (Vilagarcía) y Abrazar á Naciña (Cambados), así como el Concello de O Grove, llaman a la movilización. «Isto é algo que estaba programado hai moito tempo. Quere ser un acto para visibilizar a todas as mulleres asasinadas, sen referencialas a unha en concreto», explica Daisy Alcalde, de O Soño de Lilith. En la capital arousana la cita es a las nueve de la noche en la plaza de Galicia, hasta donde se invita a acudir con ropas negras y moradas: homenaje y lucha. Varios puntos de la localidad se iluminarán de lila. También en O Grove, la cita es a las nueve de la noche, ante el Concello, que tendrá la fachada iluminada en lila. Y de luces de ese color se rodeará, también, la escultura de A Naiciña en Cambados, en este caso a partir de las nueve y media.
El gobierno tripartito de Pontecesures
se desvincula por completo de Protección Civil a causa de “su actitud
de desidia e inoperatividad”. Es por ello que insta a la Xunta a
declinar cualquier propuesta de convenio que pueda presentar la
agrupación unilateralmente, autodescarta al Concello como socio
colaborador en tareas de eliminación de nidos de avispa asiática y, en
definitiva, deja claro a los vecinos que dicho colectivo de voluntarios
de emergencias carece del apoyo de la Administración local.
No
satisfecho con esto, y “a causa de la carencia de medios humanos para
llevar a cabo las labores que habitualmente desempeñaba Protección
Civil”, el alcalde dice verse en la obligación de “solicitar nuestra
baja como Concello colaborador para llevar a cabo labores relacionadas
con la eliminación de nidos de velutina,
solicitando sean trasladadas al GES de Valga, Medio Rural u otras
instancias que sí dispongan de medios materiales y humanos adecuados
para resolver la problemática que los vecinos trasladan sobre este
tema”.
Para entender mejor lo
sucedido basta remitirse al mismo escrito, donde Juan Manuel Vidal Seage
da su versión sobre lo sucedido con esta agrupación que inició su
andadura en 1996.
Explica, por
ejemplo, que el pasado mes de abril tuvo conocimiento “de la intención
de la agrupación de cesar temporalmente en su actividad”, siendo esta
“una situación que se mantiene en la actualidad”.
Tanto es así que dice haber solicitado la colaboración de Protección Civil en pruebas deportivas y actos festivos y culturales sin que sus peticiones fueran atendidas, por lo que habría decidido dejar de hacerlo.
Pero
a pesar del citado cese de actividad y de que el Concello ya no pide su
ayuda, Protección Civil “realiza actuaciones por su cuenta, de forma
totalmente discrecional y de espaldas al Concello”, denuncia el regidor,
quien utiliza como prueba de ello las intervenciones que la propia
agrupación cuelga en su perfil en Facebook.
Lo
que sucede, abunda el alcalde conservador en el escrito remitido a
Emerxencias e Interior, es que “desde que se conoció el cese de
actividad de la agrupación el Concello mantiene los gastos de
funcionamiento de las instalaciones que ocupa, pero los vehículos de
titularidad municipal se mantienen ante el local, también municipal,
estacionados y sin ningún tipo de uso; y tampoco se autorizó la compra
de otro material de seguridad o específico”.
Lo que quiere decir con esto Seage es que Protección Civil de Pontecesures “no consta con medios propios, exceptuando los que el Concello le pueda suministrar, y no podrá disponer de los vehículos municipales ni de material de emergencias y seguridad”, como tampoco podrá asumir “ningún gasto de funcionamiento sin contar con la autorización de esta Alcaldía”.