la voz de galicia

Tres nadadores vigueses se proponen superar el reto Xacobeo de Meca.

Ricardo Martínez, Enrique Mandado y Juan Comesaña recorrerán a nado en cuatro etapas los 60 kilómetros entre Baiona y Carril.

Cuatro días de travesía para nadar desde Baiona hasta Carril. Este es el reto con el que tres nadadores del Náutico de Vigo pretenden rendir homenaje a la ruta que recorrieron los restos mortales del Apóstol, al igual que hizo unos días el nadador catalán David Meca.
La prueba, organizada por la Asociación Aguas Abiertas de Galicia, se dividrá en cuatro etapas de natación, unas cinco horas diarias, y un último día recorriendo a pie la distancia dese Carril hasta Santiago de Compostela.
Ricardo Martínez Abril, Enrique Mandado y Juan Comesaña tendrán que recorrer en cada una de las cuatros jornadas consecutivas de natación una distancia mínima de 15 kilómetros y el tramo a pie será de 50.
La fecha de la travesía aún no está cerrada. Será entre los días 15 de junio y julio, en función de las condiciones climatológicas.

LA VOZ DE GALICIA, 12/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

Queja formal a la Xunta por obviar a Padrón en la peregrinación formal de Meca.

La llegada del nadador al municipio vecino Cesures no gustó en la villa, que recalca que es el origen del Xacobeo

El Ayuntamiento de Padrón presentó sendas quejas institucionales ante el conselleiro de Cultura, Roberto Varela, por actuaciones promovidas desde este departamento de la Xunta y que, según el gobierno padronés, afectan negativamente a la capital del Sar. Por un lado, el pasado viernes, el hasta ayer alcalde en funciones, Eloy Rodríguez, trasladó una queja en la que explica que el Concello de Padrón se enteró por los medios de comunicación de la peregrinación a nado del deportista David Meca, que realizó el trayecto de la Ruta Marítimo-Fluvial desde Vilagarcía a Pontecesures.
Para el Ayuntamiento padronés, lo «sorprendente» es que, con motivo de dicho evento deportivo, todos los medios de comunicación a nivel nacional «silenciaron» el nombre de Padrón cuando la villa es, «precisamente, a que lle da proxección secular e universal a tradición xacobea e a ruta fluvial do Mar de Arousa-Ulla». Por ello, el gobierno local transmitió al conselleiro de Cultura «o máis enérxico rechazo polo agravio», sobre todo cuando el Concello de Padrón «deu en todo momento mostras públicas de colaboración co goberno da Xunta».
Sentimiento general
El concejal padronés de Cultura también le comunica al conselleiro que, con la queja, «amosamos un sentimento xeneralizado de toda a poboación do concello, que non entende este comportamento institucional das autoridades autonómicas, obviando a histórica vila de Padrón». En este sentido, Eloy Rodríguez recuerda que, según la tradición recogida en todas las fuentes históricas y documentales, la llegada de los restos mortales del Apóstol en el siglo I se realizó desde el puerto de Jafa, en Palestina, hasta el de Murgadán, en Iria, al lado de la iglesia parroquial de Padrón, amarrando la barca al Pedrón, que se conserva bajo el altar mayor.
El Ayuntamiento de Padrón aprovecha la queja presentada para mostrar su «firme compromiso» de colaboración con la Xunta en la proyección del Xacobeo y de la Ruta Marítimo fluvial, «a pesares do acontecido» en alusión a la peregrinación a nado de David Meca que promovió la Consellería de Cultura y que tuvo su meta en el río Ulla del lado de Cesures y no del de Padrón. Asimismo, el gobierno padronés quiere una «resposta oficial» del conselleiro Roberto Varela, al tiempo que le pide «lealdade institucional».

LA VOZ DE GALICIA, 12/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

Padrón considera “inadmisible” la construcción de un nuevo albergue en un ayuntamiento próximo.

La peregrinación a nado de David Meca no fue la única actuación de la Consellería de Cultura que suscitó una queja formal del Concello de Padrón. Ayer mismo, el teniente de alcalde Eloy Rodríguez remitió al conselleiro Roberto Varela una segunda protesta por algo que considera «inadmisible». De acuerdo con el representante del gobierno padronés, existen «trámites avanzados» en la Xunta para construir un albergue de peregrinos en el municipio vecino de Valga.
Padrón recuerda que, en más de una ocasión, le trasladó a la Xunta, en concreto al anterior gobierno, la necesidad de que la capital del Sar tuvieran un segundo albergue una vez que el inaugurado en el año 1998 es claramente insuficiente para la demanda de alojamiento por parte de los caminantes. Si en un principio había noticias de que el nuevo albergue se haría en el municipio limítrofe de Cesures, parece ser que ahora irá para Valga.
«Non se trata de crear localismos nin disputas entre concellos, algo no que non quere caer nin vai caer o de Padrón», asegura este. Pero sí se trata, añade, de «ter en consideración a tradición e razóns xacobeas e ao espíritu do propio camiño dende tempos inmemoriais, establecendo primeiro pousadas ou albergues cada 18 kilómetros, distancia que se supón que debe percorrer un peregrino nun día», señala el gobierno padronés.
Este argumenta, además, que la capital del Sar «ofrece ao peregrino unha tradición, unha historia e unha credencial propia que non posúe outra vila dos diferentes camiños de Santiago, ademais de contar cunha infraestructura cultural, turística, hostaleira e comercial que non posúen as localidades anteriores».
Es por ello, de acuerdo con la queja presentada, que Padrón considera que la construcción del segundo albergue en este municipio sería un complemento del plan de dinamización turístico y cultural que puso en marcha hace dos años el Concello y que necesita la colaboración de la Xunta, sin contar que el segundo alojamiento permitiría liberar el uso de los dos pabellones deportivos, que actualmente se utilizan como albergues cuando el de la Costanilla del Carmen está al completo, algo que sucede habitualmente teniendo en cuenta que solo oferta 46 plazas.
Junto con la queja institucional, el Ayuntamiento padronés remitió a la Xunta las estadísticas del albergue desde su inauguración en julio de 1998, incluidas las cifras del año pasado. En 2009, pernoctaron en el albergue padronés un total de 6.359 peregrinos, a lo que hay que sumar los que durmieron en los polideportivos. La previsión para este año Xacobeo apunta a la llegada de en torno a 20.000 peregrinos.

LA VOZ DE GALICIA, 12/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

Los miembros de Protección Civil de Valga atendieron un millar de operativos durante 2009.

La memoria del ejercicio 2009 en el seno de la agrupación de voluntarios de Protección Civil de Valga revela que durante el pasado año sus miembros han participado y atendido en 1.114 operativos diferentes.
De ellos, 880 han sido trabajos propios de la naturaleza de la agrupación, 83 se han centrado en intervenciones en vertidos, derrames o escapes, 42 en accidentes, 21 en asuntos relacionados con animales muertos, heridos o abandonados y otros 9 en incendios.
Del mismo modo, han estado presentes en 14 traslados sanitarios y en otros 8 dispositivos para colaborar con otras fuerzas de seguridad, además de 57 salidas más de otras índoles.
Protección Civil de Valga posee una cobertura continua de su área de actuación durante las 24 horas del día y los 365 días del año, contando para ello con 4 ó 5 grupos de guardia que posibilitan los turnos de vigilancia. Desde el colectivo hacen hincapié en la vital labor de los voluntarios y en la colaboración del Concello.

LA VOZ DE GALICIA, 11/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

A lamprea xa chegou a Herbón.

Manuel Vidal, Antonio Rivera y Severino López, de izquierda a derecha, hacen el recuento de las lampreas capturadas el viernes.

Os pescadores de Padrón comezaron a tempada nas primeiras pesqueiras do Ulla ao seu paso polo concello, aínda que o gran caudal do río non lles permite traballar ben

A tempada da pesca da lamprea nas pesqueiras de Herbón, no concello de Padrón, arrancou o pasado día 4 aínda que, polo de agora, os pescadores non poden botar todas as redes debido ao elevado caudal do río Ulla. Manuel Vidal Lago, de 79 anos; Pepe Lago Suárez, de 75; Manuel López Lago, de 56 e Antonio Rivera Lago, de 43, xunto con Severino López Vidal, de 45, son os cinco homes que de luns a venres se soben a unha barca de madeira para ir a botar as redes das pesqueiras, antes das oito da tarde, para levantalas as 8 da mañá.
Os dous primeiros días de pesca non capturaron nada pero ao terceiro xa levantaron dez lampreas, que o venres foron 19 e, por certo, xeitosas. Polo de agora, non poden botar as redes nos dezanove ocos que hai no río nas pesqueiras chamadas Areas, as primeiras do Ulla ao seu paso por Herbón, debido ao gran caudal que aínda leva o río despois de dous meses de intensas choivas.
«O río aínda está bravo, está traballoso para a pesca da lamprea», explica Manuel Vidal. Este veciño da parroquia de Herbón leva dende o ano 1952 indo ao Ulla mentres que o seu primo Pepe Lago cumpre este ano medio século como lampreeiro. Os catro pescadores teñen o apelido do avó, Lago, que no ano 1900 adquiriu as pesqueiras de Herbón que aínda hoxe traballan os seus descendentes, pese a idade de dous deles. Non obstante, cando están no río, en plena faena, coas mangas remangadas, ninguén se acorda dos máis de 70 anos que teñen Manuel Vidal e Pepe Lago.
Noite
A pesares do frío destes días, os lampreeiros acoden puntuais a súa cita co río, pola tarde para botar as redes antes de que veña a noite. E polas mañás agardan a que abra o día para meterse no Ulla e fano na pequena cabana situada nunha das beiras, nas que prenden unha fogueira para quentarse. Dende o comezo da campaña, o pasado luns, o nivel de auga do río xa descendeu en máis dun metro polo que os pescadores confían en que nuns días poderán botar as redes de todas as pesqueiras e, con iso, traballar ao cen por cen. «Hai redes sen armar e pérdese de coller lamprea», conta Manuel Vidal que cre que, de seguir así o tempo, o Ulla baixará de caudal en poucos días e poderán traballar con normalidade.
A pesca artesán que practican estes homes de Herbón é todo un espectáculo digno de ver e máis se se ten en conta a idade de dous deles. Métense no río coa barca de madeira que suxeitan cunha corda a un árbore para evitar un desgusto debido a forte corrente do Ulla e, aínda así, as veces son empuxados metros cara adiante. De feito, para botar e levantar as redes aproveitan as mareas de modo que estas serven para contrarrestar a forza das correntes fluviais.
«Agora xa non se fan tantas animaladas como antes», explican os pescadores en alusión aos tempos nos que se movían con máis soltura polo río. «Os anos pasan e imos a menos», di un deles. En canto ao relevo para esta actividade artesanal, todos o teñen claro: «isto cerra a porta», xa que cren que os que veñen detrás no van a ir ao río. De feito, os pescadores de máis idade xa pensaron máis dunha vez en retirarse desta ocupación pero é algo que lles tira moito, tal e como recoñecen.
As primeiras lampreas das pesqueiras de Herbón van, normalmente, para os restaurantes da zona aínda que os pescadores consideran que non se están pagando ao prezo que merecen, tendo en conta o traballo que supón a súa pesca, moito máis traballosa que no tramo anterior, o de Cesures, onde os pescadores usan o método do buitrón.
Marzo
Nas pesqueiras de Areas, poderán traballar ata o 30 de marzo mentres que nas seguintes, chamadas As Vellas, poderán facelo entre o 1 de febreiro e o 30 de abril. En Herbón están, ademais, as pesqueiras de O Plateado, que xa non se traballan, e O Canal, estas últimas xunto ao convento franciscano, e A Trapa. Na parroquia de Carcacía tamén hai pesqueiras.
En Herbón, ao río van cada día catro pescadores que teñen parte nas pesqueiras de Areas e As Vellas, ademais dunha quinta persoa que lles axuda, Severino López, pero no reparto das lampreas capturadas entran máis persoas xa que as pesqueiras son propiedade de varios familiares, que as herdaron dos seus antepasados.
A pesca da lamprea no río Ulla ao seu paso polas terras de Herbón é un indicador máis da riqueza desta zona de Padrón, que cultiva ademais o xa famoso pemento.

LA VOZ DE GALICIA, 10/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai

O padronés Xosé R. Bustelo: “Os gobernantes pensan que a ciencia é un luxo innecesario”

Entrevista | Xosé R. Bustelo

Director da unidade de xenómica e proteómica do centro de investigación do cancro de salamanca
O equipo do investigador galego vén de descubrir unha nova ruta biolóxica clave no desenvolvemento da hipertensión

Leva media vida investigando contra o cancro, pero os seus últimos catro anos de traballo centráronse no estudo dunha familia de proteínas (Vav) cuxa ausencia provoca hipertensión. E agora tamén vén de descubrir unha nova e descoñecida ruta biolóxica que explica o porqué, co que se abre unha prometedora vía para o deseño de terapias máis innovadoras e eficaces para tratar a hipertensión. O biólogo molecular Xosé R. Bustelo (Padrón, 1962) traballou durante dez anos en Estados Unidos, a metade do tempo en Princetown e a outra en Long Island, ata que o ficharon no Centro de Investigación do Cancro de Salamanca, un dos institutos de excelencia da área en España. Dende hai un decenio é o director da Unidade de Xenómica e Proteómica da institución e agora tamén coordina o Programa Nacional de Xenómica, Proteómica e Bioinformática da Rede Española de Centros do Cancro.
-¿Como chegou a facer as descubertas sobre hipertensión cando traballaba no cancro?
-Non é raro. O que facemos para ver se unha proteína pode servir como diana terapéutica contra o cancro é ver se a súa inhibición pode ter un efecto colateral no organismo. E así foi como descubrimos en ratos que a inhibición das proteínas Vav tiña como efecto colateral o desenvolvemento da hipertensión.
-¿E que supón a maiores a descuberta da nova ruta biolóxica clave na hipertensión?
-Antes sabíamos que cando faltaba a proteína había máis presión arterial, e agora sabemos por qué. Descubrimos unha nova ruta de sinalización que regula cando os vasos sanguíneos se contraen e se dilatan.
-¿Que queda agora?
-Xa temos tódolos axentes implicados no proceso, polo que as próximas etapas pasan por identificar cales destes axentes se poden utilizar como dianas farmacolóxicas, que proteínas son útiles para manipular farmacoloxicamente. Logo aínda hai que atopar inhibidores que poidan bloquear a función destas proteínas. Estamos moi contentos do que temos feito, porque nós somos uns recén chegados ao campo cardiovascular.
-¿Ábrese entón unha vía prometedora para o tratamento da hipertensión?
-Si, abrimos novas portas, aínda que estamos falando de que os resultados non se verán ata medio ou longo prazo. Pódese abrir un abanico de dianas terapéuticas cas que se poidan deseñar novos fármacos e terapias para tratar a enfermidade.
-¿O recorte na redución dos presupostos en ciencia pode afectar ao seu traballo?
-Nós aínda non temos problemas, pero sempre se nota. Pero o que parece claro é que a única forma de avanzar está na investigación, e isto non se pode cortar. ? unha pena, porque España nestes últimos anos estaba a dar pasos importantes en investigación e non se debía interromper esa tendencia. Pero é algo crónico de aquí. Noutros países, por exemplo Alemania, non van ter recortes en investigación por culpa da crise, porque saben que a forma de saír dela é a I+D.
-¿Por qué di que é un problema crónico en España?
-Da a idea de que os gobernantes pensan que a ciencia é un luxo innecesario do que se pode prescindir, cando é unha ferramenta fundamental para avanzar.

LA VOZ DE GALICIA, 10/01/10

Por Luis Angel Sabariz Rolán, fai