Contestación ao BNG de Pontecesures sobre o uso da pick-up de emerxencias.

Critican os nacionalistas cesureños o uso do vehículo municipal para tarefas de obras, e que se lle priva o uso ao servizo de protección civil, engadindo que van dar conta disto á Xunta de Galicia.

Temos que dicir, que nestes días estase a utilizar dito vehículo por persoal municipal para baldear as pistas que van ser pavimentadas con maquinaria da Deputación Provincial que chegou a Pontecesures para botar novos firmes nunha pista variante do Camiño de Regadio de Condide, noutra que une Condide con Carreiras polo Couto, nunha terceira na rúa Cantillo de San Xulián e tamén noutra zona do Souto, en Porto.

O convenio asinado no seu día por eeste concello para a adquisición do vehículo municipal (A Xunta fíxose cargo do 75% do custo, mentres o concello achegou o restante 25%) para nada impide estes usos de baldeo, por suposto dándolle preferencia en caso de coincidencia horario a un sinistro, de producirse.

Naturalmente, a Agrupación de Voluntarios de Protección Civil ten unha preferencia absoluta para o uso, e teñen a chave do vehículo, que está no soto da Casa do Concello, no seu poder.

Sería unha insensatez e un despilfarro ter un vehículo parado nun garaxe que é apto para baldear unhas rúas que precisan unha actuación, (non habendo sinistros ou risco de producirse), e en lugar de utilizado, alugar maquinaria prexudicando á facenda municipal. Ninguén nos pode acusar de non defender os intereses públicos.

Hai ben pouco o BNG criticaba precisamente que o vehículo era coma unha pantasma, que non o vía ninguén. Agora que saiu para este cometido, tampouco lles convence. En fin xa non saben que facer para deixarse notar protestando contra todo o que se move.

En fin; fuximos de polémicas, pois o verdaderamente importante son dúas cousas:

1. Este goberno local foi o que xestionou a subvención, e conqueriu, mal que lle pese ao BNG, un vehículo para emerxencias que non tiña Pontecesures.

2. Tamén este goberno xestionou que a Deputación Provincial acometa, coa colaboración de persoal municipal, que se pavimenten pistas que estaban deficientes. Haberá máis seguridade para vehículos e peóns. Se ademais participa, aínda que minimamente, nestas tarefas o noso vehículo de seguridade, pois mellor que mellor.

O concelleiro de relacións institucionais
Luis Ángel Sabariz Rolán

Incidencias na noite de forte choiva e vento que tivemos en Pontecesures.

Houbo problemas para o tráfico na rúa San Lois, xa que a auga da choiva levou o xabre dunha gabia na rúa San Lois que abriu Roomel S.L. para darlle servizo de electricidade a un edificio (fronte á de Pedreiro). Os coches circulaban con dificultade, e a media mañá a empresa, requirida polo concello, colocou unhas planchas de ferro e sinalizou a zona. O xabre, con pequenas pedras, atópase agora polo firme ata chegar a intersección desta rúa coa Carlos Maside.
Ademáis houbo avarías no alumeado das rúas centrais, colectores de lixo derrubados, e a auga entrou na vivenda dun veciño preto da praza dos Valeiros de Porto.
Por outra banda persoal de mantemento do Servizo de Estradas do Estado limpou esta mañá os sumidoiros que estaban cheos de terra e de follas fronte o noiro da nacional N-550, e que impedían o paso das augas.
Por último, dicir que apareceu derrubado un sinal de tráfico na intersección da nacional coa rúa Ullán (cruce da Estrada). Esta incidencia foi comunicada ao Servizo de Estradas xunto co derrubo, a semana pasada nun accidente de tráfico, dun sinal na Praza de Pontevedra, na intersección da PO-548 que ven dende Vilagarcía.

El BNG de Pontecesures critica que el coche de emergencias se utilice para obras.

Insiste en que Protección Civil “ten vetado o uso” y el gobierno tripartito lo desmiente.

El uso que el concello hace del vehículo de emergencias, que durante esta semana realizó tareas de obras, vuelve a ser criticado por el BNG, que indica que “esa non é a finalidade para a que se concebiu esa pick-up”. Los nacionalkistas ya habían denunciado hace unas semanas que en dos incendios que se produjeron en el municipio no intervino ese vehículo.
El grupo municipal del BNG sostiene que eso se debió a que “non estaba posto a disposición de Protección Civil”, de ahí que tuviesen que actuar en aquellos operativos la motobomba y la pick-up del Concello de Padrón. El Bloque insiste ahora en ese argumento al asegurar que “temos constancia de que Protección civil ten practicamente vetado o uso” del vehíuclo de emergencias.
La formación nacionalista exige al gobierno local que la pick-up “sexa cedida en uso aos voluntarios de Protección Civil para que estea dispoñible para emerxencias” e insta a la Xunta de Galicia, que subvencionó la adquisición del camión, a que controle “a correcta utilización destes medios”.
Estas manifestaciones del BNG han encontrado respuesta en uno de los integrantes del tripartito, el concejal Luis Sabariz, que argumenta que “Protección Civil ten unha preferencia absoluta para o uso” de la pick-up, “e teñen a chave do vehículo, que está no soto da Casa do Concello, no seu poder”.
Explica que el vehículo fue utilizado esta semana por personal municipal para baldear las pistas que van a ser pavimentadas con maquinaria de la Diputación (una variante del Camiño do Regadío de Condide, un vial entre Condide y Carreiras que discurre por O Couto, y dos pistas en San Xuiián y Porto). Estos trabajos que ejecutará la Diputación darán “máis seguridade para vehículos e peóns e, se participa, aínda que sexa minimamente, nestas tarefas o noso vehículo de seguridade, mellor que mellor”, comenta Sabariz, que además sostiene que el convenio que el concello y la Xunta firmaron para adquirir la pick-up “para nada impide estos trabajos de baldeo, por suposto dándolle preferencia, en caso de coincidencia de horario, aun sinistro que poida producirse”.
En este sentido, Luis Sabariz garantizza que la agrupación de voluntarios de Protección Civil “ten unha preferencia absoluta para o uso” del vehículo de emergencias, pero defiende su utilización para otras tareas ya que “sería unha insensatez e un despilfarro ter un vehículo parado nun garaxe que é apto para baldear unhas rúas que precisan unha actuación, non habendo sinistro ou risco de producirse”. Además, comenta que, si en lugar de utilizarlo, se optase por alquilar maquinaria se estaría “prexudicando á facenda municipal. Ninguén nos pode acusar de non defender os intereses públicos”, dice.
Por otra parte, el concejal no adscrito detecta cierta incoherencia en las manifestaciones del BNG ya que “hai ben pouco cirticaba que o vehículo era coma unha pantasma, que non o vía ninguén. Agora que saiu para este cometido tampouco lles convence” por lo que concluye que “xa non saben que facer para deixarse notar protestando contra todo o que se move”. Sabariz Rolán cree que lo verdaderamente importante es que “este goberno conqueriu, mal que lle pese ao BNG, un vehículo para emerxencias que non tiña Pontecesures”

“Na pintura eu aprendo tanto dos meus mestres coma dos meus alumnos”.

A valguesa Ángeles Garrido expón parte da súa obra pictórica de inicios autodidactas no Consistorio da vila.

Ángeles Garido comezou a súa andaina na pintura de maneira autodidacta hai xa máis dunha década. Logo comeza a súa formación profesional na Escola Obradoiro Porto Piñeiro de Valga, entón na especialidade de canteiría. Logo de rematar a escola, realizou un curso de debuxo para modelado financiado polo programa Líder da UE. No ano 2002 ademáis, inicia a súa andaina empresarial como xerente de Siamn, Servizo de Intervención Artística no Medio Natural, Fora no 99 cando, como alumna no Obradoiro de pintura e modelado Adeval, inicia formalmente os seus estudos de pintura.
Dende que dera ese salto artístico cara á creación de cadros, expuxo xa en máis dunha treintena de ocasións, contadas dende 2002, data na que se estreara na Casa do Concello de Pontecesures. Tamén nese mesmo ano iniciou o seu taballo como monitora de pintura nos colexios de Baño e Ferro Couselo.

¿Como xurde a idea desta última exposición, que se pode visitar xa no Concello de Valga?
Pois nace a partir da miña tarefa como monitora nos colexios da zona. Un pouco sae a raíz diso, para que a xente, o público poda coñecer un pouco a miña pintura tras o contacto con nenos aos que ensino.

¿Como define, pois, esta pintura?
Tecnicamente, nesta ocasión, son óleos sobre lenzos. En canto á temática, pois é variada: Hai figuras, xarras e incluso mariñas e paisaxes. De todo un pouco.

¿Hai algún emprazamento que resulte coñecido na comarca?
Sí, alomenos un. Amoso alí unha imaxe do río Ulla.

¿Son obxectos e paisaxes estrictamente figurativos?
Nesta mostra en concreto sí, son todas imaxes figurativas, non hai nada abstracto.

¿Pero vostede cultivou nalgunha ocasión o abstracto?
Sí, sobre todo agora. Nos comezos durante moito tempo, non me atrevía. En contra do que moita xente cre, facer un cadro abstracto non é sinxelo, non é botar un pouco de pintura nun lenzo. Agora traballo un pouco máis coa abstracción, aínda que tamén sigo moito coa pintura realista, que é a que se pode contemplar nesta exposición de Valga.

¿Practica algunha outra modalidade pictórica?
Bueno, tamén fixen incursións no surrealismo e si, efectivamente, probei un pouco todos os conceptos desta arte.

En canto a ritmo de traballo, ¿canto pode empregar na elaboración dun cadro?
Pois depende moito comezando xa só polo tamaño. Como mínimo podería dicir que emprego un mes e de aí, pois ata hai obras que requiren un ano ou máis. O que ocorre é que eu opino que tamén influe moito o que che fala e pide a obra que tes diante.

Iniciouse vostede coma escultora….
Asi é. Comecei nesta vertente artística, aínda que por motivos persoais a abndonei logo e troqueina pola pintura.

E ¿con cal das dúas artes desfruta máis?
Penso que non son comparables. Teñen moito en común pero difiren tamén en moito, a escultura é mais dura, por exemplo..

¿Como comezou neste mundo da pintura?
Empecei de forma autodidacta, pero logo bueno, vin que había aquí en Valga unha escola e iso animoume a recibir formación alí.

Agora é vostede a que da clases…
Sí, pero para min é tan importante dar clases coma recibilas. Por iso me dan aínda clases, e non está de máis realcionarse con outros pintores para que me sigan ensinando. E por suposto, aprendo moito tamén dos nenos aos que dou clases e compañeiros. Eu creo que na pintura aprendes tamén do contacto coa xente.

“Arousa, un mar de cultura”. DIARIO DE AROUSA 06/12/09

Blanco plantea impulsar el tren de cercanías con el apoyo de la Xunta.

El ministro insta a las Administraciones a mejorar los desplazamientos a las estaciones

El 21 de diciembre desbloqueará con 282 millones los tres primeros tramos del AVE Lubián-Ourense

El ministro de Fomento, José Blanco, terminó ayer con la indeterminación de su ministerio sobre la posibilidad de instaurar servicios ferroviarios de cercanías en Galicia y se comprometió a impulsarlos en colaboración con la Xunta. Tras realizar un recorrido de prueba por los cuatro nuevos tramos que completan el eje atlántico entre A Coruña y Santiago, Blanco, quizás influido por la protesta organizada ayer en la estación de A Coruña por la plataforma Salva o Tren para reivindicar un tren de proximidad, se saltó el guión de su discurso para referirse a la veintena de manifestantes que lo esperaban en los andenes. «Siempre hay gente que pide más, como la plataforma que está ahí fuera, por lo que anuncio que tengo la voluntad de impulsar el tren de cercanías, para lo que pediré la colaboración de la Xunta», aseguró, recogiendo el guante que previamente le había lanzado el conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, que reclamó como asignatura pendiente la creación de un servicio de proximidad en las áreas metropolitanas de A Coruña y Vigo.
Un portavoz de Fomento matizó después que el impulso a las cercanías o a cualquier otro modelo ferroviario que sirva para conectar mejor las áreas metropolitanas dependerá de los resultados que arroje el estudio de viabilidad que se encargará en breve. En paralelo, se negociará con la Xunta el destino que se dará a las vías que quedan en desuso con la apertura progresiva del eje atlántico de alta velocidad. En cualquier caso, existe la voluntad de impulsar un modelo de proximidad que será diseñado en base a las líneas de viabilidad que arrojen los estudios.
Pero el ministro Blanco fue más allá e insistió en la necesidad de organizar «los desplazamientos previos y posteriores a las estaciones de manera cada vez más eficiente. Así como llegar a aquellos lugares donde no puede pasar el tren», para que las nuevas infraestructuras beneficien al mayor número posible de ciudadanos. Para lograr este objetivo, recordó que todas las Administraciones deben arrimar el hombro.
Mientras estos planes a medio plazo se sustancian, el ministro de Fomento quiso demostrar con hechos que la hoja de ruta trazada en el acuerdo del Obradoiro se cumplirá el próximo día 21 de diciembre, cuando se liciten los tres primeros tramos del eje de alta velocidad Lubián-Ourense, la gran obra pendiente del AVE gallego. Blanco desveló que el montante de la contratación se fijará al final en 282 millones de euros, 27 menos que la estimación inicial que se había fijado en el acuerdo con la Xunta. Este hecho permitirá iniciar las obras en el 2010 entre Taboadela y Porto, en Ourense, el único recorrido hasta Lubián que no fue replanteado técnicamente y que puede contratarse este año.
Horas antes, el Consejo de Ministros encomendaba al Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF) la construcción del acceso de alta velocidad desde Olmedo (Valladolid) a Ourense, para equipararla con las principales líneas del país.

LA VOZ DE GALICIA, 05/12/09

Padrón non solta amarras.

Cal barco varado Padrón, talvez para lembrarlles ás novas xeracións o seu pasado de porto mariño do que o grande arcebispo Xelmírez mandou dende os astaleiros irienses a primeira escuadra da mariña española, segue ancorado resistíndose anos tras anos a soltar as amarras da engalaxe. Mentres os concellos dunha ampla comarca subían ao tren do progreso que os levaba á expansión urbanística da que hoxe fan gala e se benefician, Padrón permaneceu no sopor do doce soño vendo pasar o tren da oportunidade durante décadas, vivindo de rendas dun glorioso pasado do que só no plano histórico,de tradición e cultural soubo manter o alto nivel. Non obstante Padrón foi quedando no vagón de cola en canto ó desenvolvemento urbanístico.

Ata incluso no tema do Xacobeo, coma moi ben dicía hai días o párroco de Santiago de Padrón, reverendo Roberto Martínez, que sendo Padrón berce santiaguista aínda non estamos nas debidas e máis óptimas condicións en canto ás estruturas necesarias para garantir o éxito, confirmándose os reiterados comentarios que o cronista leva feito .

A urbanización da canle do río Sar que a Cotop ofreceu no 1991 coa construción de 2.600 vivendas foi sen dúbida a grande ocasión perdida. ¿Onde estaban os nosos políticos? Faltou decisión e valentía política para subir a un de tantos trens que pasaron pola porta de Padrón sen que se aproveitaran, do que se laian hoxe todos os padroneses.

Confiemos en que novos ventos sopren máis a favor desta gran vila e ao fin se produza o despertar do seu soño coa ansiada engalaxe…

José Castro Cajaraville. TIERRAS DE SANTIAGO, 01/12/09