A GA?ADORA DO APOLOGHIT 2009,? NATURAL DE VALGA E CHAMASE SILVIA CERNEIRA (A BANDA DA BALBINA)

Xunto con Ramón Raíndo, acaba de gañar a cuarta edición de ??A Polo Ghit?? coa súa canción ??O fillo do mar??, un tema cargado de retranca sobre as herdanzas. O concurso, organizado polo portal web Vieiros e a Radio Galega, ofrece tamén un panorama da música que están a facer grupos novos como Banda Potemkin, O Sonoro Maxín ou Fracasados de antemano

Non hai verán que sexa tal se non vén coa verbena da man”. E este ano, o ghit do verán pariuno A Banda da Balbina. O Fillo do Mar é o título da canción co que Ramón Raíndo e Silvia Cerneira, compoñentes do grupo, convidan a mover o corpo ??retranqueando?? as leas das herdanzas. Aínda que a cuarta edición de A Polo Ghit, o concurso organizado polo portal web Vieiros e a Radio Galega, recibiu menos cancións ??58??, as letras volven ser orixinais e sorprendentes.

Á final do certame chegaron cinco temas elixidos polo público e outros cinco por un xurado composto por Belén Xestal e Alberto Dopico (do programa da TVG Quen Toca?), Alberto Rivero (Radio Galega) e o humorista Roberto ??Tonecho?? Vilar. Os votos a través de Internet foron parar maioritariamente a Lonxe da praia de Lolo Arincón pero os gañadores fi A Banda da Balbina. Falamos con Silvia Cerneira, a voz e compositora de A Banda da Balbina que declara a verbena como parte importante do ADN mitocondrial dos galegos.

Como decidides crear A Banda da Balbina?

Pois naceu o ano pasado para presentar unha canción ao ??A Polo Ghit??. O nome naceu da ??Estomballada??, o título do tema que presentamos o ano pasado, que falaba do traballo que se leva a cabo no rural. Din que é moi bonito ir á vila e á aldea de vez en cando e estar alí de vacacións, pero ninguén quere traballar no campo, loxicamente, polo que esixe de esforzo. A canción falaba da xente do campo, era a historia dunha moza que tiña que traballar na leira e non lle apetecía absolutamente nada. Entón, pensando no libro ??Memorias dun neno labrego?? no que o rapaz protagonista se chamaba Balbino, decidimos poñerlle A Banda da Balbina, unha rapaza da aldea. Este ano, como mantiñamos a liña musical e das letras que falan do que lle pasa á xente do rural, decidimos manter o nome.

As dúas cancións, tanto a deste ano, ??O fillo do mar?? como ??Estomballada??, teñen en común non só que falades da vida no rural senón tamén a música da verbena.

Si, aínda que a música deste ano é totalmente diferente á do ano pasado, están relacionadas en que son músicas de pachanga, para bailar e divertirse, que é o que queremos coa nosa banda.

Ti encárgaste de compoñer as letras e Ramón da parte musical.

Si, temos o traballo así repartido. Eu fago as letras aínda que é unha cousa conxunta porque cando escribo algo el sempre me dá ideas.

Ambos traballades en orquestras, non?

Si, Ramón está traballando nunha orquestra pero eu xa non, deixeino en marzo deste ano.

De aí sae a influencia da vosa música?

Ben, realmente, a idea xurdiu o ano pasado porque nas orquestras sempre escoitas o mesmo. Hai xente que se queixa diso, pero realmente, ao final, a xente o que quere oír son sempre as mesmas cancións. Pasa con temas como ??El de los ojos negros?? que había que cantala polo menos tres veces, aínda que os cantantes e os músicos da orquestra estabamos até as narices desa canción. Normalmente, gústache cantar outro estilo de música. Se tes unha boa voz gústache cantar baladas e lucirte como músico e cantante. Pero a realidade que eu vexo é que á xente o que lle gusta é bailar e desfrutar. Cando está de festa, está de festa e quere divertirse. Por iso tiramos por esa liña xa que a canción que presentabamos estaba feita para o verán, que é unha época de festa aínda que algúns teñan que traballar. Ao mellor, na orquestra, dislle ao xefe ou arreglista: a min gustaríame cantar esta canción de Malú ou de Whitney Houston pero ao final, a xente o que quere é esta de ??Cada día máis linda, máis linda?? ou o ??Polvorete??. A xente está para pasalo ben, non para escoitar letras.

De feito, o obxectivo de ??A Polo Ghit!?? é buscar a canción galega do verán.

Claro, claro. Eu tiña as ideas moi claras. Ramón xa se presentara outros anos pero con outros proxectos e facendo outro estilo de música. Eu son máis pachangueira, a verdade. Dicíame Ramón: “Ti, que tes letras de cancións feitas e que son do estilo do verán, podías presentalas”. A verdade é que foi un concurso non feito á medida pero unha oportunidade para presentar o que faciamos.

Dis que para vós é unha oportunidade, como viches o nivel musical deste ano no ??A Polo Ghit???

Pois, no ámbito musical, o concurso mellorou moitísimo porque moitos eramos grupos que xa nos presentaramos o ano pasado. Aínda que A Banda da Balbina é recente, pois este é o segundo ano que nos presentamos. Pero había grupos que levaban presentándose anos atrás e nótase xa a calidade das composicións. Iso, contando con que somos grupos que, a maioría, non temos cartos para gravar a canción nun estudio. Cada un grava co que pode e co que ten e aínda así a calidade musical da xente que presentaba os temas mellorou moitísimo. Este ano foron moitos menos os grupos pero a calidade mellorou bastante.

A partir de agora xa estades pensando en editar un disco e en comezar a tocar pola vosa conta.

Ben, nós xa tiñamos pensado aínda que non gañaramos, como temos algunhas letras, xa falaramos de grabar un disco caseiro e intentar movelo por festivais de verán. Gañar sempre che pon as cousas máis fáciles. Xa de premio tes concertos e resulta máis fácil darte a coñecer.

Que a vosa canción so.ne a través da radio supoño que vos facilitará moito poder difundila por toda Galicia.

Si, a Radio Galega e as radios en xeral axudáronnos moito porque o ano pasado nós non quedamos nin de finalistas coa ??Estomballada??. Porén, os medios seguíana movendo. Para os grupos de música que facemos cancións en galego e que somos xente que nos dedicamos a outra cousa e que nos gusta dedicarlle o tempo que temos libre á música en galego son moi importantes os medios de comunicación. Neste caso, ao ser música, a radio inflúe moito máis. Nós facemos música pero se non temos quen a mova non nos serve de nada. Para iso, o ??A Polo Ghit!?? é un trampolín e a Radio Galega está apoiando isto bastante.

Que pensades das críticas que se lle fan ao concurso, sobre o sistema de votacións, que a fórmula está resesa ou que a música dos grupos non acaba de chegar ao gran público?

Eu non sei se é o xeito de facelo ou non pero de todos os xeitos, todos os concursos reciben críticas, dá igual que sexa o ??A Polo Ghit??, ??Operación Triunfo?? ou ??Eurovisión??. Sempre hai xente que vai a criticar o modo de votar. Pero hai unha cousa que está clara: cando presentas unha canción a un concurso tes que ler as bases. Se che interesa preséntaste e se non, non. Todo se pode mellorar, e o ??A Polo Ghit!?? non ten un gra premio como teñen outros concursos de música pero se te fixas todos os concursos teñen algo que criticar. Internet é difícil de delimitar tanto para recibir como para mandar información. Non sei cal sería a fórmula adecuada de votar pero moitos presentámonos porque é un trampolín que temos e aceptamos as bases.

As dúas cancións que coñecemos de A Banda da Balbina teñen unha boa dose de retranca. O resto do voso repertorio segue esa liña?

Si, gústanos contar historias, á parte de que a música sexa pegadiza e che faba mover aínda que só sexa un pé se non es moi bailador. Gústanos as cancións cun pouco de retranca, coas que á xente lle gusta sentirse identificada. Eu, pola experiencia que teño nas verbenas, creo que á xente lle gusta escoitar cancións que sabe e pode cantar. Gústalle escoitar cancións coas que se sintan identificados ou que lle fagan lembrar algo da súa vida. Nós, co tema da ??Estomballada?? atopamos que moita xente se sentía identificada. E con esta canción tamén, porque é un tema que se adoita dar no rural e en todos lados. Sobre todo, con sentido de humor. O resto das nosas cancións van por aí: son temas costumistas, do rural, do pobo, dos que a xente poida dicir que coñece un caso parecido.

Para vós ten algo de compromiso compoñer cancións en galego?

Si, eu se quero contar algo que me pasou a min, a miña realidade que me rodea non está fóra de Galicia. ? como un escritor que conta unha historia sobre algo que lle resulta próximo. Eu teño que falar de cousas que me quedan cerca. E o que me rodea está en Galicia. Os que facemos música en galego temos menos medios de difusión que os que fan música en castelán, que chegan a máis xente. Pero eu non podo cantar cousas que pasan fóra cando a min o que me pasa e me rodea está aquí.

Moi personal

A Banda Balbina creárona nos Ánxeles (Brión) Silvia Cerneira, de Valga, e a súa parella, Ramón Raíndo, da Pobra do Caramiñal. Silvia é técnico en animación sociocultural, pero tamén traballou como cantante en orquestras. Gústalle ler, ir ao cine e ao teatro ??é actriz de Teatro do Cachuzo?? e defínese como ??pachangueira??. Ramón ten estudos de guitarra clásica e de jazz e traballa en orquestras.
Fonte : El Correo Gallego 6-9-2009

.Dende aquí a miña felicitación toda unha artistaza todoterreo,Silvia Cerneira e ós seus compañeiros,xa que o premio é totalmente merecido.Noraboa

Fernando Castaño: “Este sector no se estancará porque siempre queremos edificios mejores”.

Castaño

Propietario de Castaño Bascoy
La firma padronesa se especializa en aislamiento acústico y térmico, un terreno en auge ??porque la normativa actual es mucho más exigente? Castaño Bascoy mantiene una plantilla de 30 empleados directos y más de 50 indirectos

Elude la crisis especializándose en un sector novedoso vinculado al mundo de la construcción: el aislamiento acústico y térmico, cada día más en boga dada la nueva normativa, más estricta. Con una plantilla de 30 empleados directos y 50 autónomos, Castaño Bascoy es una de esas firmas, gallegas al cien por cien que, adaptándose a los nuevos tiempos, consigue seguir creciendo en momentos difíciles. Y no se plantea trasladar su sede principal de Padrón.

_ Castaño Bascoy es una empresa especializada en aislamiento acústico, decoración y obras auxiliares de la construcción. ¿Cómo afecta la situación económica a un sector vinculado al de la obra, zona cero de la recesión global?

– Se nota, pero no tanto como en otros sectores porque nuestra actividad principal en este momento no es la vivienda nueva, sino que trabajamos más con locales comerciales e infraestructuras públicas, y obras de la administración como hospitales, residencias, etc… Donde más notamos el bajón es en el trabajo que realizamos en obras de vivienda nueva. Este tipo de proyectos sí que están directamente relacionados con la evolución del sector de la construcción y en ellos, por tanto, sí que se nota mucho la crisis.

– ¿Cuáles son los productos con más salida en la coyuntura económica de hoy en día?

_ Ahora con la crisis lo que realmente tiene aceptación es el tema de los problemas de ruidos y el aislamiento térmico porque como hay una normativa más estricta y hay denuncias, todo el mundo está muy sensible hacia este tema. Nosotros a los particulares les asesoramos, les damos una solución técnica y le vendemos el material específico. Para empresas, sobre todo locales de hostelería o edificios públicos o administrativos, sí hacemos estudio, ejecución de la obra y certificamos a bares, discotecas… ?ltimamente acabamos unos multicines en A Coruña y un hospital en Lugo. Anteriormente se hicieron nuevos platós de televisión y estudios de grabación.

– Tienen su sede en Padrón, pero su actividad comercial supera las fronteras autonómicas.

– Así es. Trabajamos por toda Galicia y también mucho en otras comunidades. Hacemos obra para cadenas de tiendas y centros comerciales que tienen sedes en toda España: Madrid, País Vasco, Levante, Andalucía.

– ¿Quiénes son sus principales clientes: empresas, particulares …?
– Nuestros principales clientes son empresas de reformas, grandes constructoras y organismos oficiales. También disponemos de un gran almacén que sirve como base proveedora a autónomos del sector.

– ¿Cuál ha sido la evolución de su empresa?

– Hemos mostrado siempre una vocación de crecimiento, empleando nuevas tecnologías e investigaciones constantes, lo cual nos ha permitido tener una evolución en el mercado, incluso en situación de crisis.

– Dicen que los distingue la calidad de sus materiales de obra.
– Nosotros desarrollamos nuestras propias técnicas de aislamiento acústico y tenemos nuestros sistemas, avalados por el equipo técnico y por el certificado de calidad ISO-9001. Nos caracterizamos por tener una extensa gama de sistemas y productos, ésta en estrecha colaboración con nuestros fabricantes y proveedores de los cuales somos instaladores y distribuidores oficiales.

– ¿Qué futuro cree que le espera al sector?

– Yo pienso que este es un sector que nunca se quedará estancado. Va a más porque todos exigimos más cuando construimos y siempre queremos edificios mejores, más cómodos y seguros. Aunque esta crisis dará lugar a que muchas empresas del sector se tendrán que reciclar y adaptarse a las nuevas tecnologías para poder subsistir. El futuro pasa por ello.

En plantillaUna empresa cien por cien gallega

Castaño Bascoy existe oficialmente como empresa desde 1995, aunque su propietario ya se dedicaba a este sector anteriormente. Desde entonces Fernando Castaño sigue siendo el único dueño de una empresa 100% gallega que da trabajo a ??30 empleados de manera directa y alrededor de 50 autónomos?, explica. En cuanto a la ubicación de su sede, desde el año 2000 se sitúa en A Escravitude una zona “próxima a la capital gallega y muy bien comunicada en una carretera nacional”, asegura Fernando Castaño.

EL CORREO GALLEGO, 06/09/09

Primera Comunión de Carla Castaño Garea en Padrón.

CCAS

CASAC2

La niña Carla Castaño Garea vivió uno de los días más emocionantes de su vida al celebrar su Primera Comunión en la iglesia de Santiago de Padrón arropada por sus padres, Teresa Garea y Manuel Castaño. Una vez finalizada la ceremonia religiosa se desplazó en compañía de un grupo de familiares al restaurante Aldea Grande de Santa Cruz de Ribadulla.

Especial “Vida Social Gallega”. EL CORREO GALLEGO, 30/08/09

Homenaje a Victoriano Trenco en Cordeiro.

vICTO

vICTORIA2

El presidente del CF Cordeiro, José Andrés Castro Figueira, organizó un encuentro de fútbol que rindió además homenaje al ex alcalde de Pontecesures Victoriano Trenco Romay, fallecido hace ya algunos meses. El partido se disputó en el campo de Cordeiro, en el municipio de Valga, y enfrentó a los equipos del Celta B y Compostela, saliendo victorioso el once santiagués en la tanda de penaltis, a la que hubo que recurrir una vez que el encuentro finalizó con empate a cero goles. En el palco estuvieron presentes la viuda del homenajeado, Josefa Diz Rey; sus hijas Elisabet y Nazaret; la alcaldesa de Pontecesures, Maribel Castro; y el alcalde de Valga, José María Bello Maneiro.

Especial “Vida Social Gallega”. EL CORREO GALLEGO 30/08/09