la voz de galicia

El fervor no decae en Requián.

El calor incentivó la venta de abanicos de la Virgen y la presencia de romeros y peregrinos.

ferv

En Requián (A Estrada) no hay crisis de fe. Al menos eso es lo que asegura el párroco de esta capilla que cada 28 de agosto recibe a miles de devotos en su romería de Os Milagros. Ayer, que la fecha coincidió en domingo e hizo buen tiempo, en la capilla no cabía ni un alfiler. «Se máis misas poñemos, máis se enchen», explica orgulloso el sacerdote, Jesús Mayo. Hubo media docena de misas por la mañana y tres por la tarde. En ninguna se respiraba bien. «Na das doce menos cuarto e nas dúas primeiras da tarde había xente nas tres portas da capela», dice Mayo. También llegaron muchos peregrinos a pie hasta el santuario. Alguno hasta lo rodeó de rodillas, como era habitual antaño. Entre los de a pie llegaron el alcalde de A Estrada, José López, y el teniente alcalde, Juan Constenla. Hicieron trampa, porque solo recorrieron el trayecto final desde Vea, pero cumplir cumplieron.

La avalancha de devotos incentivó también la venta de recuerdos. Los cuatrocientos almanaques de la Virgen ya se habían agotado a las doce del mediodía y los llaveros y pulseras también tuvieron buena salida. Sin embargo, la estrella del merchandising de la capilla fueron los abanicos de la Virgen, muy recomendables en vista del calor y la avalancha de gente.

La Virgen volvió a salir en procesión con su manto bordado de billetes. De 20 y de 50 euros sobre todo, pero también había alguno de 100. Con semejante indumentaria no queda más remedio que la presencia de las fuerzas del orden vigilando de cerca la procesión. Sin embargo, no suele haber robos. «Á xente gústalle moiro acercarse á Virxe, tocala ou pasarlle polo manto as estampas, pero non levan nada, é todo por devoción», asegura el párroco. Esa devoción les lleva a discutir por ver quien lleva a la santa en andas y a empujarse ligeramente para coger sitio debajo o justo al lado. Cuando uno está ofrecido, todo vale.

La Voz de Galicia

Por Redacción, fai

Las policías de Vilanova, Cesures, A Illa y Meaño carecen de etilómetro.

pola

Hacer la prueba del consumo de alcohol se ha convertido en una costumbre cada vez que la Policía Local interviene en un accidente. En la mayoría de los municipios se hace incluso aunque los conductores implicados no presenten síntomas de embriaguez. Pero hay cuatro localidades arousanas en las que esto no es posible. Por lo menos, no de forma inmediata. Los agentes de Vilanova, Cesures, A Illa y Meaño no disponen de un etilómetro. El elevado coste del mismo provoca que las plantillas más pequeñas carezcan de medios que sí tienen sus compañeros de municipios más grandes. ¿Y qué pasa en estas localidades cuando los agentes observan a un conductor con síntomas de embriaguez?. «Llamamos a la Policía Local de Cambados y vamos a pedírselo», explican en A Illa. «Chamamos a Tráfico a ver se está disponible», añaden en Meaño.

La Voz de Galicia

Por Redacción, fai

Recordos da súa vida e obra nunha emotiva homenaxe a Borobó en Boiro.

bo

Familiares e amigos lembraron ao mestre de xornalistas nun acto en Boiro.

Raimundo García Domínguez, Borobó, estaba estreitamente vinculado a Boiro e por iso na localidade quixo tributárselle unha sentida homenaxe. O venres, para conmemorar o centenario do seu nacemento, no municipio que o designou fillo adoptivo levouse a cabo un acto na súa honra. Organizado polas asociacións culturais Borobó e Barbantia lembrouse a traxectoria do mestre de xornalistas, dunha persoa que se converteu nunha figura fundamental da cultura galega.

Naceu en Pontecesures, pero o seu cariño polo municipio boirense fixo que se retirase na aldea de Trevonzos para «ver Rianxo», como sinala en Anacos de amor a Rianxo. Estes aspectos, así como outros relativos a súa traxectoria foron lembrados nun acto co que se lle quixo render tributo.

Estudo da súa obra. A profesora Ana Acuña foi a primeira en intervir. Emocionada, fixo memoria dos años nos que Borobó foi o seu mestre e no seu discurso non faltaron palabras de admiración, así como a lectura de fragmentos do seu teatro. «Precisamos un estudo da obra de Borobó», recalcou Acuña.

Tampouco quixo perderse esta cita o presidente da Real Academia Galega, Xesús Alonso Montero, que asistiu tamén en calidade de amigo. «Foi un privilexio para min coñecelo no año 1957 e compartir con el tantas cousas», dixo Montero. Os agradecementos ás asociacións e ao Concello por organizar o acto, as súas palabras na memoria das vivencias que compartiu con Borobó e os logros que alcanzou na súa traxectoria arrincaron os aplausos dos asistentes. Representando ao Concello estivo el alcalde, Juan José Dieste. No faltou tampouco o seu agradecemento ás asociacións, á familia e tamén aos anteriores alcaldes polos labores de divulgación da súa obra no municipio. «Borobó foi un exemplo de humildade e é unha honra para Boiro telo recoñecido como fillo adoptivo», comentou o alcalde. Na primeira fila estiveron sentados os familiares do homenaxeado, aos que a organización agasallou cun retrato do xornalista feito polo escultor Ché Tembra, que foi descuberto polo presidente de Barbantia, Xesús Laíño. Amigos e compañeiros do literario escoitaron e recordaron nun acto cargado de emotividade as vivencias que Borobó deixou no corazón e na memoria de moitos boirenses. Foi una excelente oportunidade para lembrar a un home que loitou pola liberdade, coas verbas e tamén coa súa militancia política, é que constitúe todo un referente cultural.

La Voz de Galicia

Por Redacción, fai

Na memoria de Ana Viqueira e Borobó.

mares

O destino é paradoxal, sorprendente; incluso duro, incerto, inexplicable. Para o venres pasado reservoume unha xornada de dor e pena polo pasamento de Ana Viqueira Amor á que despedimos na Coruña nun entrañable e emocionante acto no que Xosé Hermida, seu marido, meu amigo da alma, dirixiu unhas palabras que compendiaron a muller combativa, profesional, compañeira, divertida, prezada e querida por moitos, moitísimos, que foi. Verbas que provocaron bágoas e risas. Tamén críticas coa profesión e co poder. Profundas, que convidaban á reflexión e á lembranza dunha xornalista de raza, amiga de manterse nun segundo plano, pero que tivo a virtude de chegar ao infinito a través das noticias que a axencia Efe facía chegar a todos os medios e que, nós, os informadores, sabiamos da súa autoría polas siglas AV que avalaban o seu traballo, sempre rigoroso, que aparecían ao final das súas pezas periodísticas.
Ana Viqueira foi xenerosa cos compañeiros, disposta a botarnos unha man, a ensinarnos a camiñar cando, este que asina, por exemplo, daba os primeiros pasos no mundo da información hai trinta anos. Amaba esta comarca, amaba Boiro, a praia de Barraña, tanto que, por lembrar un feito recente, cando o equipo de fútbol acadou o ascenso a Segunda B o 29 de maio colgou na súa páxina de Facebook: «¡Con gallardía y nobleza!», frase do antigo himno que probablemente moitos seareiros actuais descoñecen. Para os que aprendemos dela, os que a queremos, vai seguir estando aí, nese discreto segundo plano, aínda que non vexamos a súa AV nas noticias da axencia. Ese destino, caprichoso e inxusto, impediume estar no acto para conmemorar o centenario do nacemento de Raimundo García Domínguez, Borobó, que se celebraba en Boiro case á mesma hora que a despedida de Ana Viqueira na Coruña. Certamente, a efeméride exacta foi o domingo 10 de xullo, e con tal motivo, publicouse nestas páxinas unha colaboración de Xoán Guitián que percorría a figura do poliédrico autor dos Anacos. Coa distancia que marcan os corenta anos que separaban a Borobó e a Viqueira, tiveron en común, por exemplo, que desenvolveron parte da súa profesión na redacción do Preguntoiro compostelán, con La Noche e El Correo Gallego, respectivamente; foron combativos e inquedos, mestres xenerosos para todos os que quixemos aprender deles; figuras necesarias en tempos duros; amigos de Boiro.

Moncho Ares
La Voz de Galicia

Por Redacción, fai

Se reprodujo el incendio de Carreiras.

Las llamas continúan azotando las comarca de Arousa. Distintos focos, en apariencia intencionados, se suceden unos a otros no dando tregua a las brigadas forestales y demás cuerpos encargados de la extinción. En el propagado la noche del miércoles al jueves en la parroquia de San Xoán de Leiro, Ribadumia, intervinieron, junto a ellos, los bomberos y protección civil. El tiempo que estuvo activo el incendio, de las 22.00 a las 00.45 horas, ardieron unos 1.500 metros. El alcalde de Ribadumia, el independiente David Castro, se acercó también a la zona afectada por las llamas para echar un mano y apoyar a los vecinos. El fuego se propagó por las cercanías de unas bodegas, que, finalmente, no sé llegaron a ver afectadas.

En Baión, Vilanova, también vivieron la propagación del fuego, en un incendio al que se le puso fin entre las 11.30 y 12.00 horas de ayer. A esas mismas horas hubo en Carreiras, Pontecesures, una reproducción del incendio de la noche anterior. En O Piñeirón-Bodeira, en O Grove, también se produjo un foco en un espacio que ya había ardido este verano. Actuaron, rápidamente, la policía local y los servicios de emergencia de O Grove y Sanxenxo.

La Voz de Galicia

Por Redacción, fai