Cirios con tapa, a solución de Cerería San Román fronte á previsión de chuvia e vento.

Joaquín Diéguez acende as candeas que reciben á clientela de Cerería San Román, mentres a súa nai, Dolores Quintas, agarda no interior da tenda.
Joaquín Diéguez mostra os cirios que máis se venden para levar ao cemiterio.
Joaquín Diéguez está á fronte de Cerería San Román.
Afluencia de clientes á cerería na véspera do un de novembro.

Unha cita ineludible ás portas de Todos os Santos e Defuntos é a Cerería San Román, un negocio familiar que leva despachando dende o número 16 da rúa San Román de Pontevedra máis de 60 anos. A casa matriz, Cerería Diéguez, está en Pontecesures, cuxa fábrica supera o século de historia.

Nestes días previos, a entrada de clientela ao establecemento é incesante, chegando nalgúns momentos a formarse unha ringleira no exterior. Joaquín Diéguez, pertencente á cuarta xeración e o actual responsable do establecemento, lembra que cando se incorporou ao negocio con 17 anos “a cola seguía por toda a rúa, ata a praza da Verdura”. Con todo, “aínda que non é como antes, dá gusto coa xente, hai clientes que só veñen unha vez ao ano para levar ao cemiterio os seus cirios e buscan unha candea boa para ese día”. 

Esta clientela xa coñecida vén de todos os puntos da provincia e mesmo de fóra. “Estes días, por exemplo, veu unha familia de Ourense”, aclara Diéguez. Dende principios do mes de outubro xa se nota unha subida nas vendas, máis intensa nesta última semana, na que a tenda dobrou horario. “Do 24 ao 31 abrimos mañá e tarde”, reza o cartel na porta.

O punto diferencial que garante a calidade das candeas de Cerería San Román é que son cen por cen artesás. Na sede de Pontecesures o propio Joaquín encárgase de elaborar as candeas, traballo que alterna coa venda no establecemento de Pontevedra. “Eu creo que son o único que fabrica e que vende, que eu saiba en Galicia, non hai ninguén que tamén teña tenda”, afirma Joaquín, quen na actualidade está ao cargo en solitario de todas as tarefas da empresa cereira. 

Que diferencia unha candea artesá doutra de produción industrial? Joaquín sinala un dos cirios que está a piques de cobrar a unha clienta e explica que “esta candea é única, non a hai igual noutro lugar, porque eu póñolle unha cantidade determinada de cera e un peso adecuado”, o que asegura unha maior duración acesa. É máis, Diéguez descóbrenos que tamén cambia a densidade da cera en función de se a candea se vai acender no inverno ou verán.  

“Este ano as vendas van a bo ritmo, non me podo queixar, a pesar da choiva”, apunta o cereiro. Como pode influr a choiva neste negocio se a xente segue acudindo ao cemiterio estas datas? “A xente que ten tradición segue indo ao cemiterio, chova ou non, pero se ten a lápida exterior, hai xente que non pon candea porque quere tela acendida ese día, que é o único que vai en todo o ano”. Para estes casos, na tenda venden unhas tapas metálicas que protexen a chama e deféndena das inclemencias meteorolóxicas, tanto da choiva como do vento. Na visita de PontevedraViva ao establecemento, os cirios, con e sen tapa, son o modelo máis despachado.

Xa viñan os meus avós, meus pais e agora eu“, di unha das clientas mentres conta os once cirios que vai levar para repartir en tres camposantos. “Xa teño moita máis xente alí que aquí”, confíanos. Outra clienta agarda, acompañada da súa nai, para mercar seis candeas que levará a dous cemiterios da contorna de Pontevedra. No seu caso, tamén é unha tradición familiar acudir nestas datas á Cerería San Román, “e o resto do ano tamén”, sinala. Ao cemiterio pontevedrés de San Amaro chegarán as catro candeas que unha terceira clienta levará aos seus pais, dos que “herdou” a tradición de mercar velas nesta emblemática tenda.

O un de novembro, festivo no calendario laboral, debería ser unha xornada de descanso para Joaquín Diéguez, despois de semanas de intenso traballo. Para a nosa sorpresa, confesa que a campaña para os Defuntos de 2024 empezará nese mesmo día. “O día primeiro, ao acabar, xa empezo para o ano que vén elaborando candeas para todo o stock, ao ser artesanal tes que ir facendo, non podes facer de golpe todo”, remata o cereiro.

Pontevedra Viva

BASES DA CONVOCATORIA PARA A SELECCIÓN E POSTERIOR CREACIÓN UNHA BOLSA DE EMPREGO DE UN/HA EDUCADOR/A FAMILIAR COMO FUNCIONARIO/A INTERINO/A DE CARÁCTER NON ESTRUTURAL POR PROGRAMAS.

As bases desta convocatoria (inluídos os anexos para a solicitude de participación no proceso selectivo), aprobadas con data do 21/03/2022, están a disposición dos/as interesados/as no taboeiro de anuncios da sede electrónica do Concello de Pontecesures:

https://pontecesures.sedelectronica.gal/


O prazo de presentación de solicitudes será de 10 días hábiles contados a partir do día seguinte ao da publicación do anuncio de aprobación das bases no Boletín Oficial da Provincia de Pontevedra (BOPPO). Este anuncio aínda non foi publicado, informarase tamén por este medio da data de publicación e do comezo do prazo de solicitudes.

Portos retiene codiciados espacios que no usa y que reclaman 17 concellos.

Después de muchos años de tiras y aflojas, un acuerdo del Parlamento gallego impulsado por el PSdeG ha abierto la primera puerta para hacer realidad una demanda reiterada durante años por diferentes municipios gallegos. Intentan que Portos de Galicia les devuelva decenas de miles de metros cuadrados de espacios públicos, terrenos de dominio público marítimo-terrestre sobre los que retiene la titularidad aunque los concellos y los vecinos constaten a diario que no hay usos portuarios.

Decenas de codiciadas propiedades urbanas situadas en diecisiete ayuntamientos, ocho de la provincia de Pontevedra, otros tantos de A Coruña y uno de Lugo. Portos continúa analizando las solicitudes, «a través de un grupo de traballo coa Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp) e de xeito independente cos concellos interesados». De esas negociaciones salió un «extracto legal e definíronse os trámites e criterios que se aplicarán para a valoración» de las peticiones recibidas hasta el momento, explican desde ese departamento adscrito a la Consellería do Mar.

Susana Lenguas, presidenta de Portos, aclaró en una comisión parlamentaria que la devolución de esos espacios a los municipios «dependerá, entre outras cuestións, dos intereses da Dirección Xeral de Costas do Estado». Oficialmente es la propietaria de unos bienes públicos que en distintos casos incluyen edificaciones. En definitiva, prosiguió Lenguas, en los casos en los que su departamento accediese a las peticiones de los concellos, el siguiente paso sería reintegrárselos a Costas, que los incorporaría al patrimonio estatal y tendría la opción de cedérselos a los ayuntamientos. Si la respuesta fuese positiva, la última palabra la tendría el Consejo de Ministros, que se pronunciaría sobre la propuesta de Costas.

Casos en Viveiro y Cambados

Que el camino es largo y plagado de obstáculos, lo saben bien en, por ejemplo, concellos como Viveiro, en A Mariña, que peleó durante años por recuperar el antiguo muelle, reconvertido desde hace meses en el mayor aparcamiento al pie del corazón urbano, pero Portos se lo negó. Conserva la titularidad de esa céntrica zona, en la que permite organizar actividades, pero cobrando, como, por ejemplo, por el Ralli da Mariña del 2019. Portos también retiene propiedades anexas a esa de Viveiro, donde están instaladas empresas privadas que le abonan anualmente un canon.

Julio Torrado, diputado del PSdeG en la Cámara gallega, cita otros ejemplos, como la localidad pontevedresa de O Grove, «onde o edificio do Concello está directamente en terreno portuario», o el centro de salud de Cariño, en el Ortegal coruñés. También cita el Salón Peña de Cambados, levantado sobre una antigua conservera y que hasta pocos meses lo utilizaba el Concello para actividades sociales y culturales. Portos lo desalojó tras vencer la concesión, por lo cual está cerrado y solo recuperará su utilidad pública si el Concello le abona a Portos tasas.

Semanas atrás, el parlamentario Julio Torrado emplazó a Portos a renunciar a esos espacios públicos porque, en su opinión, «é moito mellor que sexa eficiente para os cidadáns antes de que se dedique a forrarse a costa dos concellos».

Desde el departamento de Mar que preside Susana Lenguas apuntan dónde están los bienes cuya titularidad reclaman los concellos, entre los cuales no cita al de Cambados, pese al caso del Salón Peña.

Solicitudes en análisis

De sur a norte, en la provincia pontevedresa analiza solicitudes de los gobiernos locales de A Guarda, Moaña (para terrenos situados en la propia localidad, en Meira y en Domaio), Bueu, Poio (para Combarro), O Grove, Illa de Arousa (para O Campo), Vilanova de Arousa y Pontecesures. En la demarcación coruñesa ha recibido peticiones de los Concellos de Ribeira, Corcubión, Fisterra, Laxe, Ponteceso (para Corme), Mugardos, Cariño y Mañón (para Bares). Y en A Mariña lucense Viveiro continúa intentando hacer realidad un objetivo que se remonta a finales del siglo pasado.

La Voz de Galicia

Las promesas de la piragua gallega se lucen en Verducido.

El Campeonato Galego Sprint de piragüismo dio el pistoletazo de salida ayer en el Centro Deportivo David Cal con las pruebas pertenecientes a la categoría juvenil. Casi 400 palistas de 28 clubes de Galicia forman parte de estas pruebas que hoy concluyen con la participación de los sénior. Entre los jóvenes palistas que han podido subirse al cajón de premiación destaca el doblete en K-1 masculino del CP Verducido con Mauro Domínguez siendo primero y Anxo García obteniendo la medalla de plata.

En la modalidad femenina de K-1 Sara Durán (Portonovo) fue la más rápida en la mañana seguida por la palista del Naval Pontevedra, Antía Landeira. En cuanto a las pruebas de canoa masculinas el podio acabó compuesto por Diego Domínguez (Breogán do Grove), segundo fue Yoel Becerra (RCN Rodeira) y el tercero Borja Castiñeiras (CN Pontecesures). Por último, en la modalidad femenina de C-1, la más rápida fue Claudia Couto (Ciudad de Pontevedra), seguida por Valeria Oliveira (CP Poio Pescamar) y Ángela Jorge (Ciudad de Pontevedra).

La Voz de Galicia