«Que nadie te diga que la automoción es un trabajo de hombres».

El auto echa el freno a los estereotipos de género con referentes como la gallega Noa Bouzón, que dirige 23 talleres de reparación.

La gallega Noa Bouzón en uno de los 23 talleresde automóviles de Euromaster que dirige
La gallega Noa Bouzón en uno de los 23 talleresde automóviles de Euromaster que dirige.

Hace diez años ni se lo imaginaba. Noa Bouzón no concebía que su vida podría girar en torno a los motores, los neumáticos y las herramientas. Un trabajo asociado tradicionalmente a un hombre. Tan masculinizado como tantas otras profesiones que hoy en día, sin ellas, difícilmente tendrían futuro. Quizás ese sea el único punto positivo de la falta de relevo, que ha catapultado la entrada del talento femenino —también el migrante— en todos y cada uno de los sectores tradicionales por mera necesidad. Pero la revolución de género que viven hoy los antiguos oficios del carpintero, el pescador, el granjero, el policía, el bombero o el mecánico jamás habría sido posible sin la valentía de todas las pioneras del siglo XX que rechazaron quedarse en casa y su lucha compartida con todas las mujeres que hasta hoy han demostrado que ellas también pueden coger las riendas de una construcción, un barco, una explotación ganadera, una comisaría, una operativo antiincendios, un taller… Conviene recordarlo. Noa lo sabe bien.

Su historia es la de una de esas mujeres que ha desafiado todos los prejuicios laborales habidos y por haber, demostrando que la actitud y el esfuerzo pesan más que los estereotipos, cualquier comentario machista o duda sobre su capacidad. Lo que empezó con un puesto administrativo en las instalaciones de Euromaster en Milladoiro (A Coruña) tras quedarse sin empleo al terminar una sustitución como personal de oficina dio paso a una trayectoria completamente ascendente que hoy se salda con ella dirigiendo 23 centros de reparación de automóviles en Álava, Navarra y Aragón.

Cambio de mentalidad

«Si te gusta hazloQue nadie te diga que es un trabajo de hombres. Lo que necesitas es que te apasione, tener ganas de aprender, y eso no tiene género», remarca Bouzón, que recuerda cómo en su caso poco a poco se fue implicando cada vez más en el negocio. Aprendió sobre piezas, restauración y el funcionamiento de los vehículos hasta el punto de asesorar sobre todos los procesos, y lo hizo al mismo ritmo que crecía en su compañía. «En mi mesita de noche tenía un catálogo de repuestos de todas las marcas en lugar de libros y novelas», admite. Desde el primer momento se sumergió en un mundo donde el olor a aceite y el ruido de la combustión son el pan de cada día.

Cuando un cliente acude a alguno de los talleres que dirige y pregunta por la persona responsable siempre lo hace en masculino, aunque Noa asegura que atrás quedaron ya —al menos en su caso— los «casos excepcionales» que rechazaban su atención o pedían ser atendidos por un encargado por el simple hecho de ser mujer. «El mundo nos tiene más en cuenta, ya no hay tanto estereotipo. Todavía falta mucho por hacer, no solo aquí, sino en todos los sectores tradicionales y en el plano general de la vida, pero estamos avanzando y yo no podría estar más agradecida a todo mi equipo, desde el que me acogió cuando comencé hasta el actual», pone de manifiesto la gallega. Y reitera: «No nos tenemos que poner límites, lo que realmente importa es que estemos motivadas».

El Correo Gallego

A artista tardía da navalla e a forquiña.

Con máis de 50 anos de idade esta veciña de Pontecesures descubriu o seu talento innato para crear fermosas e realistas figuras de cerámica. En pouco tempo foi quen de dar vida a impresionantes recreacións de persoeiros, xente do cotiá e dun Belén de Nadal que chegou a estar exposto no Museo Provincial de Pontevedra

Foi a partires da década dos 60 cando María Magariños, coñecida como "A Cuca", comezou a deseñar unhas pezas moi delicadas, que aínda hoxe conservan os seus familiares. ARQUIVO PERSOAL FAMILIA VIEITES MAGARIÑOS
Foi a partires da década dos 60 cando María Magariños, coñecida como “A Cuca”, comezou a deseñar unhas pezas moi delicadas, que aínda hoxe conservan os seus familiares.

No pleno ordinario de xaneiro, a Corporación de Pontecesures acordaba render homenaxe a unha das grandes persoeiras de Pontecesures no pasado século. O vindeiro día 9, un tramo da Subida do Requeixo pasará a levar o nome de María Magariños Figueira. “A Cuca”, como era coñecida, foi unha artista naif, autodidacta e improbable, porque nin ela mesma foi consciente do seu don ata superar os 50 anos de idade.

Filla de Ramón Magariños e María Figueira, María naceu o 10 de agosto de 1910. Costureira de oficio, non sería ata xa entrada a década dos 60 cando comezaría a dar vida ao seu legado infinito: a creación de figuras de barro sen cocer. Facendo uso dunha forquiña para o cabelo e dunha pequena navalla de man, o que comezou como un pasatempo acabaría por confirmarse como un brote artístico sen precedentes. En apenas uns meses creou un espectacular Belén de Nadal, que chegou a ser exposto no Museo Provincial de Pontevedra a principios dos 70. As primeiras recreacións de temática relixiosa deron paso a reproducións de persoas do cotiá, ata dar vida coas súas mans a réplicas impresionantes de Rosalía de Castro, Carlos Maside ou Félix Rodríguez de la Fuente. Así o recolle José Piñeiro Ares no seu libro Historia de Pontecesures.

A propia “Cuca” contaba a súa experiencia nunha entrevista concedida a Diario de Pontevedra en 1971. Foi nun serán do Día do Pilar cando recolleu restos de barro sobrantes da obra da nova estrada, que utilizou para moldear a súa primeira figura: “un macaco”. A partires de aí, viría todo o demais. “Encántame facer isto, as horas pasan moi rápido”, declaraba na devandita entrevista, na que tamén explica que as figuras do Belén “fíxenas todas nun mes porque non as podía mercar”.

Figuras de barro sen cocer feitas por 'A Cuca'. ARQUIVO PERSOAL FAMILIA VIEITES MAGARIÑOS
Figuras de barro sen cocer feitas por ‘A Cuca’.

María Magariños tivo cinco fillos e oito netos e netas. Unha delas, Olga Vieites, explica con orgullo que o prezado tesouro artístico da súa avoa o garda a familia. “Son pezas moi delicadas, porque están feitas sen cocer, pero tanto as do Belén como moitas outras aínda as gardamos”, sinala Olga. “Era unha persoa con boa formación para a época. Sempre comentaba que lle tería gustado ser mestra, pero as circunstancias eran as que eran”, recoñece a súa neta, en referencia á Galicia da emigración e da dura vida do rural, na que a figura da muller alcanzaba unha importancia que non era recoñecida como tal.

A pesar do interese suscitado, María negouse a sacar rédito económico das súas creacións. “Nunca quixo vender nada e iso que ofertas tivo de sobra”, asegura Olga. “Como moito, regalábaas”. O polígrafo Fernando Cabeza Quiles, que pasou parte da súa nenez en Cesures, visitou o taller da “Cuca” cando contaba cuns dez anos de idade. Aínda hoxe recoñece a sorpresa que se levou ao ver as figuras. “Estaban feitas con verdadeira mestría”, recorda. Sobre a súa autora, fala dunha muller “amable, humilde, loitadora e indomábel”.

A proposta de dar o seu nome ao tramo da Subida do Requeixo no que se atopa a súa casa forma parte dos actos organizados polo Concello co gallo do Día da Muller. O Goberno local cesureño sinala que o feito de chamar a este espazo Rúa María Magariños Figueira recoñece “o talento e a creatividade dunha muller que deixou unha fonda pegada e un legado artístico cun valor incalculable para Pontecesures”.

“A Cuca” finou en 1995, aos 84 anos. Nembargantes, preto de tres décadas despois do seu pasamento, o seu legado e o seu recordo continúan máis vivos ca nunca no seu Pontecesures natal.

Diario de Pontevedra

ALUMNOS/AS DE 5º DE PRIMARIA PARTICIPARON NA ACTIVIDADE DE EXPERIMENTOS CIENTÍFICOS FATIROPINA, E ADEMAIS VISITARON O CADRO ADICADO “O TREN DE VARELA”.

Dobre sesión para os menos/as de 5º curso do CPI de Pontecesures nesta mañá de venres. Repartidos en 2 grupos, polo tema de cumprir aforos e manter distancia social, a partir das 12 h. uns visitaron a biblioteca municipal de Pontecesures onde houbo unha sesión de experimentos científicos na que Fatiropina presentou a estes alumnos/as diversas actividades sobre ciencia, pero tamén cunha pouquiña de arte. Fatiropina é unha educadora especializada en actividades que mesturan ciencia, pedagoxía e arte.. Trátase dunha convocatoria do programa “Ler conta moito” da Consellería de Cultura.

O outro grupo acudiu ó local do Club Xuvenil, onde visitaron o cadro adicado “O tren de Varela” pintado recentemente polo taller de pintura da Asociación Cultural “A Barcarola”, recibindo una charla da bibliotecaria Teresa Gil sobre a importancia da liña ferroviaria Cornes (Conxo) – Carril, a mais antiga de Galicia; e dentro deste contexto histórico a figura do maquinista “Varela”, quen percorría diariamente esta liña nos anos 20 e 30 do século pasado a bordo do seu tren tirado pola locomotora “Sarita”.

Logo invertíronse os papeis e os grupos cambiaron de actividade.

Una sentencia obliga a derribar varias naves de la empresa cesureña Gama e Hijos.

El Tribunal Superior de Justicia de Galicia desestimó un recurso presentado por Gama e Hijos, de Pontecesures, y ha ordenado que, siguiendo las órdenes de la Agencia para a Protección da Legalidade Urbanística, se derriben tres naves de dicha firma. Esas estructuras fueron declaradas ilegalizables “por ser incompatibles con el ordenamiento urbanístico allí al efecto aplicable”, por lo que considera ajustada a derecho la orden de “cese total de su uso, la reposición del terreno a su estado preexistente y la demolición de todo aquello allí construído”. La sentencia del TSXG hace hincapié que en la parcela en cuestión se ha pasado “de la existencia de un mero taller cuasi artesanal, a una ampliada y aún compleja instalación industrial”. Los responsables de Gama e Hijos explicaron que el asunto entá en manos de sus abogados.

La Voz de Galicia

Pontecesures organiza dos talleres sobre reutilización de residuos.

La primera cita será el miércoles diez, y la segunda, abierta a adultos, el día 17.

El Concello de Pontecesures, a través de la Mancomunidade Serra do Barbanza, de cuyo plan de gestión de residuos forma parte, ha organizado dos talleres dirigidos a la población para fomentar el reciclaje y la reutilización de todo tipo de residuos.

La primera cita será el miércoles 10, de cuatro a seis de la tarde. Este primer taller ha sido bautizado como «Xogos do lixo» y está dirigido al público infantil. Mediante distintos juegos y actividades, se acerca a los rapaces al significado de las palabras reducir, reciclar y reutilizar. Para ello, «xogarán cuns brinquedos feitos con material de refugallo participanto na Olimpíada do lixo ou no Xogo da separación».

Una semana más tarde, el miércoles 17 de junio, se celebrará una segunda sesión, esta vez dirigida, sobre todo, a los adultos. En esta ocasión, la cosa se pone seria. «Neste obradoiro aprenderase a recoñecer produtos tóxicos e perigosos de uso cotián na casa, na escola ou no lugar de traballo, así como coñecer as alternativas existentes». Para ello, en esta actividad se van a elaborar «produtos caseiros substitutivos, como limpadores multiusos, ambientadores, colonias…». Los adultos podrán, además, elaborar jabón, crema para los labios y otros productos más elaborados.

Las actividades han sido organizadas por Serra de Barbanza, el Concello de Pontecesures y la asociación de padres del colegio de esta localidad. Se desarrollarán en el local situado junto al pabellón. Es precisa inscripción previa (986 18 68 60), si bien la asistencia es gratuita.

La Voz de Galicia