O Servizo de Normalización Lingüística do Concello de Valga organiza a terceira edición do Concurso de Microrrelatos como parte da programación conmemorativa do Día das Letras Galegas, dedicado este ano á narradora, novelista e xornalista Begoña Caamaño.
O certame está dirixido a estudantes de Educación Secundaria do IES de Valga e ten como obxectivo promover o uso da lingua galega no ámbito educativo, fomentando a lectura e a expresión escrita. A participación será individual e cada persoa só poderá presentar un microrrelato.
Padrón pechou as súas Festas de Pascua cunha grande afluencia de público que encheu as rutas e actuacións programadas. O alcalde, Anxo Arca, celebrou que «Padrón é quen de organizar eventos de gran nivel á altura das cidades».
«Entre todos fixemos unas festas históricas», afirmou o regidor padronés, que valorou moi positivamente a participación cidadá e o éxito de convocatoria das diferentes actividades programadas durante os días festivos.
A Biblioteca Municipal de Padrón organizará unha serie de actividades para conmemorar o Mes do Libro, dirixidas a todos os públicos. A programación inclúe unha mostra bibliográfica xuvenil, obradoiros e sesións de contacontos.
As actividades terán lugar os días 14, 23 e 29 de abril na Biblioteca Municipal, cunha oferta variada que busca achegar a lectura e a literatura a veciños e visitantes do concello padronés.
A I Copa de España que se disputou o pasado fin de semana en augas do encoro de Verducido serviu para ratificar o espectacular momento de forma que vive o palista Manuel Fontán, do Náutico O Muíño de Ribadumia. O canoísta culminou esta cita con dous oros no bolsillo, un no C-1 500 e outro no C-2 500, en compañía de Adrián Sieiro, logrando dous das once medallas que acadaron os palistas arousanas durante o intenso fin de semana.
Na primeira das probas, o de O Muíño impúxose na liña de chegada cun tempo de 1:47,99, por diante do medallista olímpico e compañeiro no C-2 para probas internacionais, Diego Domínguez (Fluvial de Lugo), e de Martín Jácome (Cidade de Pontevedra).
Na segunda, os dous palistas de O Muíño cruzaron a liña de chegada cun tempo de 1:45,17, case un segundo menos que os irmáns Domínguez (Fluvial de Lugo) e que a parella do Náutico de Sevilla Pablo Martínez e Cayetano García de la Borbolla.
A flota arousana conseguiu un terceiro ouro nesta cita, o que logrou a palista do O Muíño de Ribadumia, Silvia Gago, que se impondría no C-1 1.000 cun tempo de 4:46,41 nun apretado sprint con Lucía Pizarro, palista de Aranjuez, e por diante de Lucía Luján, do Náutico de Sevilla. A arousana tamén sumaría unha prata na distancia de 500.
A canoa feminina sénior tamén trouxo dúas medallas para a ría de Arousa en forma de prata para Nerea Novo (Náutico de Pontecesures) e para a gandesa Valeria Oliveira (Piragüismo Poio). Esta última sumaría unha segunda medalla no C-2 500 en compañía de Alba María Rodríguez Requejo.
Nas categorías de paracanoe, a flota arousana sumou dúas bronces grazes ao esforzo de David Cortes (Náutico O Muíño) en PK3 500 e de Gabriel Suárez (Piragüismo Illa) no PV3 500.
As dúas últimas medallas da flota arousana chegarían no C-4, tanto masculino como feminino, e ambas serían de bronce. Na categoría masculina, o barco de Catoira formado por Jairo Zurita, Raúl Fernández, Pedro Torrado e Diego Miguens só se viu superado polo Fluvial de Lugo e o Náutico de Sevilla. Na feminina, o barco de O Muíño, formado por Carla Sieiro, Alba Vázquez, Lara Remigio e María Pérez finalizaba terceiro por detrás de Aranjuez e Náutico de Sevilla.
O piragüismo local non falla no II Selectivo Nacional
O equipo nacional de piragüismo xa coñece os palistas que conformarán as embarcacións dobres despois da disputa do II Selectivo Nacional de Sprint Olímpico, que se celebrou durante a mañá deste xoves no embalse de Pontillón do Castro, en Verducido.
Unha cita que volveu ter un grande acento pontevedrés debido aos resultados obtidos polos palistas locais, que conseguiron os billetes para as Copas do Mundo de Szeged e Brandemburgo, competicións nas que se confeccionará o equipo que acudirá ao Campionato de Europa e ao do Mundo.
A primeira pontevedresa en lograr o billete foi Claudia Couto. A palista que agora defende os cores do Kayak Tudense competiu xunto con María Corbera, a exparella de Antía Jácome, quen debido ás novas normas dos selectivos (non se permiten embarcacións nas que ambas palistas reman polo mesmo lado) decidiu apostar polo barco individual.
A dupla da pontevedresa e a madrileña conseguiron un dos billetes en xogo ao cruzar a liña de meta en segunda posición, cun tempo de 1:58,63, detrás do barco formado por María dels Angels Moreno e Viktoriia Yarchevska (1:55,84). A última posición foi para a dupla formada por Elena Gómez Millán e Ana Cantero (2:01,58).
No C2 500 masculino tamén houbo presenza, e billete, para palistas locais. E é que o pontevedrés Adrián Sieiro, xunto co madrileño Daniel Grijalba, cruzaron a liña de meta en segunda posición cunha marca de 1:40,37, conseguindo unha clasificación que tamén logrou o vilanovés Manuel Fontán xunto con Diego Domínguez (1:39,54).
Non correu a mesma sorte Martín Jácome, quen xunto a Cayetano García de la Borbolla, finalizaron a regata en terceira posición (1:41,99).
Os tres pontevedreses -Claudia Couto, Adrián Sieiro e Carolina García- finalizaron na segunda posición, mentres que o vilanovés Manuel Fontán levou o triunfo.
E do C2 ao K2, onde tamén a pontevedresa Carolina García, que agora defende os cores do Fluvial de Lugo, cruzou xunto con Nerea García a liña de meta en segunda posición cun tempo de (1:43,54). O primeiro lugar foi para Miriam Vega e Laia Pelachs.
No cadro masculino Adrián del Río e o cangués Rodrigo Germade lograron a vitoria cun tempo de 1:29,70. A segunda posición foi para Enrique Adán e Carlos García (1:30,13).
Jaime Duro, á pola vitoria nos 5.000
Para a xornada deste venres quedan as probas de fondo sobre 5.000 metros con porteiros, cita na que ademais das prazas internacionais, ponse en xogo un calendario completo das Copas do Mundo para os gañadores.
O pontevedrés Jaime Duro, que parte como favorito tras o título de campión de España, buscará a vitoria no C1 sénior masculino, onde competirá con Noel Domínguez e Manuel Garrido, mentres que na parcela feminina xogaranse o triunfo Nerea Novo (Náutico Pontecesures) e María Martín.
Xa na modalidade de kayak Estefanía Fernández, Begoña Lazkano, Miriam Vega e Eva Barrios serán as protagonistas da regata feminina e Alberto Plaza, Brais Sánchez, Javier Sánchez, Adrián Martín, Javier López, Pedro Vázquez, Diego Fernández, Antonio Palmas (CP Vilaboa), Carlos Pérez, Izan Aliaga e Miguel Lloréns o farán na masculina.
Beatriz Conde, churrera: “Me crié facendo churros na feira e non quero que isto se perda”
Aos seus 26 anos, Beatriz Conde (Pontecesures) representa a sexta xeración da saga de Churrería Marisú. Entre feiras, madrugadas e clientes fieis, esta moza de Pontecesures fala da súa historia familiar e como está mantendo viva unha tradición que lle veu dos seus bisavós.
Sexta xeración de churros. Como comeza esta tradición familiar?
Toda a familia da miña nai son churros. Xa os meus bisavós –e en teoría outros antepasados– comezaron, pero de quen teño claro é dos meus bisavós. Nesa época non había tantas máquinas como agora e facían a masa en casa. Tiñan preparada unha cociña grande, facían a masa alí e levában en táboas, porque dunha máquina saían seis tiras de churros, córtanas e facíanos na feira. Era todo moi diferente a agora.
E como foi o seu propio inicio no oficio?
Empecé porque a miña familia é xove. De pequena non tiña con quen quedar e criéime na feira. Empecé así. ía dar voltas, estaba coa miña nai, aprendía… O gracioso é que cando era pequena facíame ilusión e sempre quise atender á xente. Falaban con eles e perdía a vergoña. E subíame a unha bombona para chegar á bandexa e falar cos clientes.
Segue sendo hoxe un negocio familiar?
Trabalzámos case todos. O meu avoe faleceu hai uns anos, pero deixou todo o que xa tiña montado. Está a miúa avoa, os meus tíos, os meus pais… Todos case están dedicándose ao 100% aos churros, pero os meus pais teñen outros traballos. A miña nai trabaja no hospital e o meu pai nunha fábrica. E paralelamente, o fin de semana, atenden os churros. Cada un ten o seu negocio, aínda que todos levan o de Churrería Marisú, pero cada un é autónomo e independente. Cada un ten as súas feiras, pero temos unha zona asignada. Quitando aos meus pais, o resto da familia traballa todos os días. Cada día teñen un mercado diferente, unha zona diferente e vanse rotando.
Como é un día habitual de traballo?
Por norma xeral, hai días que tes que levantarte ás cinco. Eu normalmente, como traballo en zonas próximas, algo máis tarde. Suele cargar e preparar todo o día antes, de noite, para que co calor non se estraguen os produtos. Despois arrancamos para a feira, chegamos, montamos con calma e facemos os produtos pouco a pouco, porque todo se fai no día para que estea fresco. E nada, traballar e esperar a que a xente vaia.
Cando son as tempadas máis fortes?
Diría que as tempadas máis intensas, aínda que pareza mentira, son verán e Nadal. Despois, no día a día, si que te mantés.
Que fai especiais aos churros de Marisú?
Realmente non sabería dicche que fai especial a uns churros, pero é curioso porque cada churro ten unha man diferente. Aínda que usemos os mesmos ingredientes, non saben igual. Iso é como cando a túa avoa che fai a empanada e nunca che vai saír igual. Os meus churros, polo xeral –iso din– saben ben. Eu digo abertamente, aínda que estea feo dicilo. Pero, por exemplo, nunca me sairá como os do meu avoa, que para min son os mellores. A miúa nai tamén os fai moi ben. Entón creo que cada un ten unha man. E iso é o que fai diferente a un churrero.
É viable innovar no mundo do churro?
Fago churros normais, de chocolate, de chocolate branco, recheos de Nutella… un pouco de variedade. Si probei os de fresa; os de pistacho non, pero en breve vou comezar a probar porque están tendo bastante éxito. Pero non é algo que me chame moito a atención, porque xa teño: traballei con diferentes produtos e a xente aquí en Galicia non é moita de innovar. Teñen unha vez, ou cando xente de vacacións, o turista. Pero despois a xente de casa é moi de costumes.
Tene futuro este oficio?
Creo que nunca vai desaparecer. Si que vai evolucionar moito máis. Antes facíanse en casa, despois pasaron a máquinas de aceiro, agora comezan as automáticas… porque ao final é un traballo moi duro fisicamente. Tes lesións musculares, estás todos os días cargando peso: montar o posto, bombonas, garrafas… e iso implica dor de costas e demais. Entón, innovacións como as amasadoras eléctricas axilizan moito o proceso. E ao final avanzas.
Veuse continuando co legado familiar?
Non sei se me veo collendo o relevo. Agora mesmo si, porque a miña nai deume moitas feiras. pero creo que comezou todo como unha forma de supervivencia. É moi difícil encontrar empregados, porque teñen que comezar de cero e é complicado. Non sei se vou quedar, pero o que si sei é que nunca vou desprenderme do todo.
