Antía Piñeiro, da Escola de Vilarello de Valga e veciña de Pontecesures, finalista a mellor docente de España
Antía Piñeiro Otero, mestra da Escola de Vilarello —do CRA de Valga— e veciña de Pontecesures, é unha das dez finalistas dos Premios Educa Abanca 2026, que recoñecen aos mellores docentes de España e cuxos gañadores se anunciarán en xaneiro de 2027. A súa candidatura, na categoría de Educación Infantil, partiu dunha sorpresa: foron as familias dos seus alumnos quen a propuxeron sen que ela o sabera.
Antía, de 39 anos e natural de Padrón, leva quince anos dedicada á ensinanza, os últimos dez na Escola de Vilarello, onde traballa con nenos e nenas de tres, catro e cinco anos. A proposta chegoulle cando estaba de baixa na recta final do seu embarazo e, ao non consultar o correo institucional, case perde o prazo: «Por pouco quedo fóra», recoñece. «Pensei que se estaban confundindo de persoa», conta. «Por unha parte, encántache, porque pensas que todo o traballo que fixeches está valorado. Pero, por outro lado, tampouco me sorprendeu tanto, porque as miñas familias son o mellor».
A escola ten unha particularidade: boa parte do alumnado non vive na aldea, senón que chega cada mañá desde outros municipios —Dodro, Padrón, Pontecesures ou Santiago—, porque as familias «veñen a propósito buscando unha educación diferente, que atenda a diversidade do alumnado, ás súas características, que faga unha individualización da ensinanza e que escoite as nenas e nenos». Os proxenitores participan activamente no día a día (proponen proxectos, colaboran en excursións e talleres e axudan a mellorar as instalacións); o curso pasado Antía tiña catorce alumnos na súa aula. «Temos un vínculo moi grande coas familias, gústame abrirlles as portas da escola», explica.
A súa forma de ensinar resúmese nun exemplo: o día que os alumnos descubriron que o mazal do patio tiña mazás, aquilo acabou nun proxecto educativo de meses —investigaron variedades, foron ao supermercado, aprenderon como xerminan as sementes e o ciclo de vida das árbores—. «Foi marabilloso. Estabamos motivadísimos e non facían falta recursos, só motivación», lembra.
A atención á diversidade é un dos piares do seu traballo e a súa principal preocupación co sistema educativo: «Fan falta máis recursos profesionais e humanos, máis mestras e mestres de Pedagoxía Terapéutica e Audición e Linguaxe, máis orientadores e baixar a ratio para que as titoras e titores poidamos atender a diversidade e personalizar a educación». «Ao final, vinte nenos e nenas por cada mestra é inabarcable», advirte. Tamén considera necesario revisar os plans de estudo de Maxisterio e o sistema de oposicións.
Formada en Maxisterio en Santiago e despois en Psicopedaxoxía cun máster na USC, durante anos compaxinou a docencia con responsabilidades no equipo directivo do CRA de Valga; o curso pasado volveu á dedicación completa á aula e o 13 de setembro naceu a súa filla Águeda. Agora, de permiso de maternidade, resta pouco importancia á gala final: «Eu xa me sinto gañadora coa nominación».
Fuente: El Correo Gallego (Susana López Carbia)
