O cura párroco de Pontecesures anuncia que deixará a parroquia ó rematar xuño próximo
Nas homilías das misas do pasado fin de semana, o cura párroco de Pontecesures D. Severino Potel Estévez anunciou que xubila por razóns de saúde e así deixará a parroquia ó rematar este curso escolar dicindo ademáis que non coñece nada que atinxa o nomeamento do seu substituto.
D. Severino Potel é de Outeiriño-Xanza (Valga), ten 79 anos e dentro duns días cumpre 22 anos ó fronte da única parroquia de Pontecesures (San Xulián de Requeixo)
13 comentarios
Era hora!
Personalmente, pra min sería un orgullo ser o primeiro pobo laico de España.
A ver si hai suerte, e pasa con este cura como co papa negro que decía Nostradamus: ? o último.
Xa, xa sei que é moito soñar, pero… non sería bonito?
ao final van ser os do bloque os únicos que vaian na procesión, menudo laicismo
Por tratar de ganar votos van los políticos a donde sea.
¿Quén foi o párroco anterior a Severino Potel?
O que me bautizou a min pero non me preguntes como se chamaba. So sei que nas fotos saía moi guapo jajajajajaja era xa moi maior pero tiña cara de ser boa persoa.
Eu coñecíao coma “Don Manuel”, que foi o que oficiou a miña primeira comunión … non lembro os apelidos
Foi D. Manuel Ramos Pérez que logo foise para Vilanova de Arousa.
Ese ese. Estivo moitos anos en Vilagarcía nunha igrexa que hai detrás do centro comercial de Vilagarcía.
Pois Carmen os meus recordos non son tan bos del. Pero bueno digamos que dende aquela, as miñas conviccións me mantiveron alonxado da Igrea ata o de agora…
Ja ja ja ja ja ja eu como que non o coñecín, bueno de fotos. Foi o que me bautizou e nas fotos tiña boa cara…. pero xa sabemos que as apariencias……
Creo que en Vilanova de Arousa, tuvo mas de un problema, con sus feligresesss.
Pois, D. Severino pareceme un bó home, e neste caso (pois a iso ven este comentario) un bó crego tamén. Gustáronme as súas palabras en moitas ocasións – indistintamente de ter fe ou non – (claro que se estaba alí, enténdese que algunha debo ter), parecían ser as dun home qeu cría no que dicía. POr outra banda, sempre tivo coidado do templo e do seu entorno. E claro, hoxe en día non é doado atopar un crego pausado que celebre con devoción e convicción os misterios eses, que atenda o confesionario e que se lle vexa rezar…
Creo poder dicir que en D. Severino todos puidemos ver esto algunha vez.
Un saúdo…
Por certo, Cesures é un pobo fermoso. Inda que non son dalí.